MALIKI NEWS
latest

468x60

Για τον Άλκη



«Σας παρακαλώ μη με χτυπάτε άλλο»


Δεν σταματούν τα δάκρυά μου μέσα μου, για τον άδικο χαμό ενός νέου, μόλις 19 χρόνων, για τον φοιτητή του Α.Π.Θ,  Άλκη από την Βέροια.

Στην θέση του, θα μπορούσε να είναι κάθε ανύποπτος διαβάτης.

Στην θέση των τραγικών γονιών, θα μπορούσε να είναι κάθε γονιός.

Έρχονται και ξαναέρχονται στ’ αυτιά μου βασανιστικά τα τελευταία λόγια του:

«Σας παρακαλώ μη με χτυπάτε άλλο»

Και στην ψυχή μου, μαζί με τα δάκρυα του ανείπωτου πόνου, στήνουν χορό σαν αρχαίας τραγωδίας τα γιατί…

Γιατί δεν σταματά τούτη η ανελέητη βία;

Γιατί ο φασισμός καλά κρατεί;

Γιατί αυτή η ύπουλη θανατοκυοφορούσα Λερναία Ύδρα, να γεννά συνέχεια τερατόμορφα κεφάλια και να ορθώνονται απειλητικά στην κοινωνία;

Γιατί η «Οπαδική  Βία», ζει και βασιλεύει; Πώς την επιτρέπουν παράγοντες;


Γιατί εκείνοι που πρέπει, δεν κλείνουν τον αιματοβαμμένο κύκλο της;

Γιατί λένε, πως η οπαδική βία είναι τυφλή, αφού βάζει στόχο και βλέπει με ορθάνοιχτα μάτια το υποψήφιο θύμα της, με σκοπό μοναδικό, βία-φόβος-θάνατος;

«Σας παρακαλώ μη με χτυπάτε άλλο»

Τα λόγια του Άλκη, βλέπω έντρομη να τα φωνάζει η Κοινωνία, εκείνη που σκέπτεται και δρα με ενσυναίσθηση της πραγματικότητας, που διαμορφώνεται όλο και πιο σκληρή…

Εκείνη η κοινωνία, που αντιλαμβάνεται ό,τι μπορεί να ήταν στην θέση του Άλκη, σαν μέλος της, η σαν συγγενής μέλους της…

Έφυγε άδικα ο Άλκης, ο θάνατος του έστησε καρτέρι με το άνανδρο φονικό δρεπάνι του…

Και ήταν μόνο 19 άνοιξες, γεμάτος όνειρα για δεκάδες ακόμα.

Άφησε πίσω του γονείς και πώς να τους πεις κουράγιο;

Ένα ποίημα εις μνήμην του Άλκη

Δεν σε γνώριζα…

Μου ράγισες όμως τη καρδιά.

Εκείνα τα τελευταία λόγια σου:

«Σας παρακαλώ μη με χτυπάτε άλλο»

Χτυπούν, ξανά και ξανά την μνήμη.

Θέλω σύνθημα να τα κάνω.

Έτσι που είναι γραμμένα

με το αθώο σου αίμα

πάνω σε λευκό πανό.

Να ξεδιπλώνει

καθώς στον ουρανό ανεβαίνεις.

Ένα σύνθημα προς κάθε υποψήφιο θύτη

που σημαία του έκανε, ομάδας χρώματα

και κρύβεται πίσω απ’ αυτά, άνανδρα

και στέλνει αθώα θύματα στα χώματα

σαν πρόωρα στάχυα θερισμένα

από ακονισμένα με μίσος δρεπάνια.




*H Βάσω Ιορδάνου Κοσμίδου είναι Ηλεία ποιήτρια, συγγραφέας













Πηγή
« PREV
NEXT »

Δεν υπάρχουν σχόλια

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.