Καύσωνας και ταξικές ανισότητες: Το πανάκριβο προνόμιο επιβίωσης σε έναν πλανήτη που βράζει

Η δυνατότητα προστασίας από τις ακραίες θερμοκρασίες εξελίσσεται σε ένα κρίσιμο, αλλά δυσπρόσιτο αγαθό για τους πολλούς.

Καθώς ο πλανήτης βράζει, η προστασία από τον φονικό καύσωνα μετατρέπεται σε προνόμιο των πλουσίων. Ενώ η Δύση παλεύει με τους λογαριασμούς, ο Παγκόσμιος Νότος δίνει μάχη επιβίωσης χωρίς πόρους.

Όπως αναφέρει στον Guardian ο Μαρκ Γουλφ*, το φετινό καλοκαίρι, οι τίτλοι των ειδήσεων σε Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες μονοπωλούνται από πρωτοφανή ρεκόρ θερμοκρασίας. Οι οθόνες μας γεμίζουν με γνώριμες πλέον, εφιαλτικές εικόνες: χάρτες βαμμένους με βαθύ κόκκινο, σχολεία που κλείνουν, σιδηροδρομικές γραμμές που παραμορφώνονται, δασικές πυρκαγιές που μαίνονται και επείγοντα περιστατικά νοσοκομείων που κατακλύζονται από θύματα θερμοπληξίας.

Η απάντηση των επίσημων φορέων είναι εξίσου στερεοτυπική: «μείνετε σε εσωτερικούς χώρους», «πίνετε άφθονο νερό» και, «αν είναι δυνατόν, ανάψτε το κλιματιστικό».

Ωστόσο, αυτή η τελευταία, φαινομενικά απλή συμβουλή, κρύβει μια σκληρή αλήθεια. Σε έναν πλανήτη που θερμαίνεται ραγδαία, η επιβίωση από τη ζέστη τείνει να μετατραπεί σε ένα εμπόρευμα που μπορείς να αποκτήσεις μόνο αν έχεις την οικονομική δυνατότητα.

Δύση: Η επιλογή μεταξύ ηλεκτρικού ρεύματος και ασφάλειας

Ακόμη και στις πλούσιες χώρες της Δύσης, η πρόσβαση στην ψύξη δεν είναι δεδομένη για όλους. Εκατομμύρια νοικοκυριά στις ΗΠΑ και την Ευρώπη δυσκολεύονται ήδη να πληρώσουν τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος. Καθώς οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν, η ανάγκη για χρήση κλιματισμού αυξάνεται, όχι για λόγους άνεσης, αλλά για λόγους βασικής ασφάλειας.

Αυτό δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο. Οι φτωχότερες οικογένειες καλούνται να επιλέξουν μεταξύ της πληρωμής του λογαριασμού ρεύματος και άλλων βασικών αναγκών, ή να ρισκάρουν την υγεία τους σε υπερθερμασμένα σπίτια. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, η χρηματοδότηση για το κύριο πρόγραμμα ενεργειακής βοήθειας σε νοικοκυριά με χαμηλό εισόδημα επαρκεί για να βοηθήσει μόλις το ένα στα έξι επιλέξιμα νοικοκυριά.

Η ακραία ζέστη είναι η πιο θανατηφόρα μορφή καιρού. Στις ΗΠΑ σκοτώνει περίπου 2.000 ανθρώπους ετησίως, ενώ το πρόσφατο κύμα καύσωνα στην Ευρώπη προκάλεσε περισσότερους από 1.300 θανάτους σε λιγότερο από δύο εβδομάδες τον Ιούνιο. Η αδυναμία κάλυψης του κόστους ψύξης είναι, συνεπώς, ένα άμεσο ταξικό ζήτημα με δυνητικά θανατηφόρες συνέπειες.

Παγκόσμιος Νότος: Μια μάχη για την ίδια την επιβίωση

Αν στην πλούσια Δύση το πρόβλημα είναι η οικονομική προσιτότητα, σε μεγάλο μέρος του Παγκόσμιου Νότου η πρόκληση είναι υπαρξιακή. Εκεί, η επικίνδυνη ζέστη συγκρούεται με ένα εκρηκτικό κοκτέιλ: αναξιόπιστα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, υπερπληθυσμένες κατοικίες, ανύπαρκτη πρόσβαση σε κλιματισμό, αδύναμα συστήματα δημόσιας υγείας και εκτεταμένη φτώχεια.

Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη ιδεών. Οι κυβερνήσεις σε χώρες όπως η Ινδία γνωρίζουν ακριβώς τι πρέπει να γίνει: επέκταση των ηλεκτρικών συστημάτων, βελτίωση των κατοικιών, ενίσχυση του σχεδιασμού δημόσιας υγείας. Αυτό που λείπει απελπιστικά είναι οι πόροι.

Οι συνέπειες είναι ήδη τραγικές. Το Lancet εκτιμά ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν ήδη από τη ζέστη κάθε χρόνο, με το βάρος να αναμένεται να αυξηθεί ταχύτερα στη Νότια Ασία και την Αφρική. Ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι η ακραία ζέστη διευρύνει τις ανισότητες και επιβραδύνει την οικονομική ανάπτυξη. Το πιο άδικο είναι ότι οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τους μεγαλύτερους κινδύνους είναι συχνά εκείνοι που έχουν συμβάλει λιγότερο στις παγκόσμιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

Ηθική υποχρέωση και στρατηγική επένδυση

Η λύση δεν είναι απλά να στείλει η Δύση εκατομμύρια κλιματιστικά στις αναπτυσσόμενες χώρες. Σε πολλά μέρη, το ηλεκτρικό δίκτυο δεν θα μπορούσε να τα υποστηρίξει. Η Δύση πρέπει να βοηθήσει αυτές τις χώρες να επενδύσουν σε καθαρές, σταθερές και ασφαλείς μορφές ενέργειας, οικοδομώντας την υποδομή που απαιτείται για να ζήσουν με ασφάλεια σε έναν θερμότερο κλίμα.

Αυτό δεν πρέπει να θεωρείται παραδοσιακή «ξένη βοήθεια». Είναι μια επένδυση στην παγκόσμια υγεία, την οικονομική σταθερότητα και την ανθρώπινη ανθεκτικότητα. Είναι επίσης μια στρατηγική επένδυση. Εάν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη αποτύχουν να γίνουν ουσιαστικοί εταίροι στη χρηματοδότηση της κλιματικής προσαρμογής, άλλες χώρες θα καλύψουν αυτό το κενό, επεκτείνοντας τη δική τους οικονομική και γεωπολιτική επιρροή.

Το νέο κλιματικό χάσμα

Η κλιματική πολιτική μετριέται εδώ και καιρό με το πόσες εκπομπές άνθρακα μπορούμε να αποφύγουμε. Αυτό θα έχει πάντα σημασία. Αλλά τις επόμενες δεκαετίες, θα κριθεί επίσης από το αν οι πλουσιότερες χώρες του κόσμου ήταν πρόθυμες να βοηθήσουν δισεκατομμύρια ανθρώπους στον Παγκόσμιο Νότο να προσαρμοστούν σε έναν θερμότερο πλανήτη.

Η επόμενη φάση της συζήτησης για το κλίμα πρέπει να αφορά κάτι περισσότερο από τη μείωση των εκπομπών. Πρέπει να αφορά τη βοήθεια προς τους ανθρώπους ώστε να επιβιώσουν στο κλίμα που έχουμε ήδη δημιουργήσει.

Διαφορετικά, το επόμενο μεγάλο κλιματικό χάσμα δεν θα είναι μεταξύ των χωρών που εξέπεμψαν τον περισσότερο άνθρακα και εκείνων που εξέπεμψαν τον λιγότερο. Θα είναι μεταξύ εκείνων που είχαν τους πόρους να προσαρμοστούν και εκείνων που δεν τους είχαν. Στη Δύση, η πρόσβαση στην ψύξη είναι ολοένα και περισσότερο ζήτημα πολιτικών προτεραιοτήτων. Σε μεγάλο μέρος του Παγκόσμιου Νότου, είναι ζήτημα επιβίωσης.

• Ο Μαρκ Γουλφ είναι εκτελεστικός διευθυντής της Εθνικής Ένωσης Διευθυντών Ενεργειακής Βοήθειας, συνδιευθυντής του Κέντρου για την Ενεργειακή Φτώχεια και το Κλίμα, καθώς και έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον.

Πηγή

Από νησί βασανιστηριών σε καταφύγιο ζωής: Η Γυάρος έγινε σπίτι για τις σπάνιες μεσογειακές φώκιες

Η Γυάρος, γνωστή για το σκοτεινό παρελθόν της ως τόπος εξορίας, έχει εξελιχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα καταφύγια της απειλούμενης μεσογειακής φώκιας

Η Γυάρος, το νησί που για δεκαετίες ήταν συνώνυμο της εξορίας και της πολιτικής καταστολής, έχει μετατραπεί σήμερα σε ένα από τα σημαντικότερα καταφύγια της απειλούμενης μεσογειακής φώκιας (Monachus monachus). Σύμφωνα με αφιέρωμα του BBC, η άλλοτε απαγορευμένη νησίδα των Κυκλάδων φιλοξενεί πλέον μία από τις μεγαλύτερες αποικίες του σπάνιου αυτού θαλάσσιου θηλαστικού στη Μεσόγειο.

Για περίπου μισό αιώνα, η Γυάρος παρέμενε κλειστή για το κοινό, καθώς χρησιμοποιούνταν αρχικά ως τόπος εξορίας και φυλακή πολιτικών κρατουμένων και αργότερα ως πεδίο βολής του Πολεμικού Ναυτικού. Η μακροχρόνια απουσία ανθρώπινης δραστηριότητας, ωστόσο, δημιούργησε άθελά της τις ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη ενός μοναδικού οικοσυστήματος.

Από τόπος εξορίας σε ασφαλές καταφύγιο

Η εικόνα του νησιού άρχισε να αλλάζει στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν μια φωτογραφία που απεικόνιζε μια μητέρα μεσογειακή φώκια μαζί με το μικρό της σε ανοιχτή παραλία τράβηξε το ενδιαφέρον των επιστημόνων. Οι έρευνες που ακολούθησαν αποκάλυψαν ότι γύρω από τη Γυάρο ζει αποικία περίπου 70 ενήλικων φωκιών, πιθανώς η μεγαλύτερη στη Μεσόγειο.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι οι φώκιες γεννούν και μεγαλώνουν τα μικρά τους σε ανοιχτές παραλίες, μια φυσική συμπεριφορά που έχει γίνει εξαιρετικά σπάνια εξαιτίας της ανθρώπινης παρουσίας στις περισσότερες ακτές της Μεσογείου.

Η σημασία της περιοχής αναγνωρίστηκε και επίσημα το 2019, όταν η Γυάρος ανακηρύχθηκε η πρώτη Θαλάσσια Προστατευόμενη Περιοχή του Αιγαίου. Σήμερα εφαρμόζονται αυστηροί περιορισμοί στην αλιεία και πραγματοποιούνται τακτικές περιπολίες για την προστασία του θαλάσσιου οικοσυστήματος.

Οι προκλήσεις για το μέλλον

Παρά τα θετικά αποτελέσματα, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι οι απειλές παραμένουν. Η παράνομη αλιεία, τα εισβολικά είδη και οι πιέσεις για αλλαγές στη διαχείριση της περιοχής εξακολουθούν να θέτουν σε κίνδυνο το οικοσύστημα.

Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, η ιστορία της Γυάρου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η φύση μπορεί να ανακάμψει όταν περιορίζεται η ανθρώπινη παρέμβαση. Ωστόσο, τονίζουν ότι η προστασία ενός μόνο νησιού δεν αρκεί για τη διάσωση της μεσογειακής φώκιας και των θαλάσσιων οικοσυστημάτων της χώρας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη δημιουργίας περισσότερων αντίστοιχων προστατευόμενων περιοχών.

Πηγή

Η Τουρκική Εισβολή στην Κύπρο

Η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο με την κωδική ονομασία «Αττίλας» ξεκίνησε την αυγή της 20ης Ιουλίου 1974, με αποβατικές και αεροπορικές επιχειρήσεις.

Συμμετείχαν συνολικά γύρω στους 40.000 άνδρες υπό τη διοίκηση του αντιστρατήγου Νουρετίν Ερσίν. Η ελληνική πλευρά πιάστηκε στον ύπνο και η αντίδρασή της εκδηλώθηκε με μεγάλη καθυστέρηση. Η Τουρκία υποστήριξε ότι δεν επρόκειτο για εισβολή, αλλά για «ειρηνική επέμβαση», με σκοπό την επαναφορά της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο, που είχε καταλυθεί από το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου (15 Ιουλίου 1974).

Τα τουρκικά αποβατικά σκάφη άρχισαν να αποβιβάζουν δυνάμεις ανενόχλητα στην περιοχή Πέντε Μίλι, οκτώ χιλιόμετρα δυτικά της Κερύνειας, λίγο μετά τις 5 το πρωί της 20ης Ιουλίου. Σχεδόν ταυτόχρονα, σμήνη τουρκικών αεροπλάνων άρχισαν τις επιθέσεις, συνεχώς και κατά κύματα κατά της ευρύτερης περιοχής της Κερύνειας και της Λευκωσίας, ενώ άλλα αεροσκάφη και ελικόπτερα επιχειρούσαν ρίψεις αλεξιπτωτιστών σε επίκαιρα σημεία. Οι κάτοικοι βρέθηκαν στο έλεος των εισβολέων. Άοπλοι πολίτες δολοφονήθηκαν, γυναίκες βιάστηκαν και αιχμάλωτοι στρατιώτες εκτελέστηκαν.

Η αντίδραση της ελληνικής πλευράς ήταν ανεξήγητα αργοπορημένη. Παρ’ ότι το ελληνικό Πεντάγωνο γνώριζε τις κινήσεις των Τούρκων, θεωρούσε ότι μπλοφάρουν. Μόλις στις 8:40 το πρωί δόθηκε επισήμως από την Αθήνα η εντολή εφαρμογής των πολεμικών σχεδίων, ενώ το ελληνικό ραδιόφωνο (το ΕΙΡΤ εν προκειμένω), μετέδωσε την είδηση γύρω στις 11 το πρωί. Η καθυστερημένη κινητοποίηση έδωσε τη δυνατότητα στους Τούρκους εισβολείς να παγιώσουν τις θέσεις τους και να δημιουργήσουν προγεφύρωμα από το Πέντε Μίλι της Κερύνειας προς τον Άγιο Ιλαρίωνα, έχοντας ως αντικειμενικό στόχο τη σύνδεσή του με τον τουρκοκυπριακό θύλακο της Λευκωσίας.

Τούρκοι αλεξιπτωτιστές

Οι μονάδες της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ, όταν κινητοποιήθηκαν άρχισαν να πολεμούν με ηρωική αυτοθυσία, χωρίς μάλιστα να διαθέτουν αεροπορική κάλυψη και σύγχρονο οπλισμό. Αριθμούσαν γύρω στους 12.000 άνδρες (ελληνοκύπριους και ελλαδίτες), υπό τη διοίκηση του ταξιάρχου Μιχαήλ Γεωργίτση, που είχε το γενικό πρόσταγμα στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου. Στο μεταξύ, άρχισε να κινητοποιείται και ο ελληνοκυπριακός ανδρικός πληθυσμός και να μετέχει στον άνισο αγώνα με ό,τι διέθετε ο καθένας, πυροβολώντας από τις στέγες των σπιτιών του κατά των εισβολέων αλεξιπτωτιστών.

Στην Αθήνα, η κυβέρνηση αιφνιδιασμένη από την εξέλιξη των γεγονότων αρχίζει να παρουσιάζει εικόνα διάλυσης. Κηρύσσει γενική επιστράτευση, η οποία εξελίσσεται σε φιάσκο, δείχνοντας την τραγική κατάσταση που βρισκόταν ο Ελληνικός Στρατός. Και να σκεφθεί κανείς ότι την Ελλάδα κυβερνούσαν οι στρατιωτικοί και ο Στρατός αν μη τι άλλο θα έπρεπε να βρισκόταν σε υψηλό επιχειρησιακό επίπεδο.

Ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών Τζόζεφ Σίσκο, που βρίσκεται και πάλι στην Αθήνα ως εντολοδόχος του Κίσινγκερ, συναντάται στο Πεντάγωνο με το αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγό Μπονάνο. Ο παριστάμενος Δημήτριος Ιωαννίδης σε οργίλος ύφος απευθύνεται προς τον Σίσκο «Μας εξαπατήσατε… Ημείς θα κηρύξωμεν πόλεμον!» και αποχωρεί από τη σύσκεψη. Έκτοτε, τα ίχνη του αόρατου δικτάτορα χάνονται. Ο Σίσκο στη διάρκεια της ημέρας μάταια αναζητεί αρμόδιο για συνομιλίες.

Αργά το βράδυ, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ εκδίδει το υπ’ αριθμόν 353 ψήφισμα, με το οποίο καλεί σε κατάπαυση του πυρός και σε αποχώρηση από την Κύπρο του «ξένου στρατιωτικού δυναμικού». Παρά την ομόφωνη έγκρισή του, αγνοείται από την Τουρκία, η οποία έχοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων επείγεται να εφαρμόσει πλήρως τα σχέδια της. Γενικά, η διεθνής αντίδραση κατά του «Αττίλα» είναι χλιαρή.

Την επομένη, 21 Ιουλίου, οι μάχες στην Κύπρο συνεχίζονται με ιδιαίτερη σφοδρότητα. Στόχος των ελληνικών δυνάμεων στην Κύπρο είναι να αποκόψουν τον τουρκοκυπριακό θύλακο της Λευκωσίας από το προγεφύρωμα της Κερύνειας. Οι Έλληνες στρατηγοί απορρίπτουν εισήγηση για επέμβαση στην Κύπρο, προβλέποντας αποτυχία του σχετικού εγχειρήματος. Δύο ελληνικά υποβρύχια που πλέουν προς την Κερύνεια διατάσσονται να επιστρέψουν στην Ελλάδα.

Οι Τούρκοι εισβολείς, παρά την αριθμητική τους υπεροχή και την ποιοτική υπεροχή του οπλισμούς τους, αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα. Μάλιστα, από ασυνεννοησία η τουρκική αεροπορία βυθίζει το αντιτορπιλικό Κοτσατεπέ (D-354), το οποίο εξέλαβε για ελληνικό πλοίο και προκαλεί ζημιές σε άλλα δύο τουρκικά αντιτορπιλικά.

Την ίδια μέρα, σημειώνεται δραστηριοποίηση του αμερικανικού παράγοντα για την επίτευξη ανακωχής. Ο Σίσκο, που πηγαινοέρχεται μεταξύ Αθηνών και Άγκυρας, δεν βρίσκει κάποιον αρμόδιο στην Αθήνα να διαπραγματευτεί, καθώς όλοι οι αρμόδιοι έχουν εξαφανιστεί. Την ευθύνη αναλαμβάνει τελικά ο αρχηγός του Ναυτικού, ναύαρχος Πέτρος Αραπάκης, ο οποίος σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Κίσινγκερ συμφωνεί η ανακωχή να ισχύσει από τις 4 το απόγευμα της 22ης Ιουλίου.

Στις 2 το πρωί της 22ας Ιουλίου, 12 ελληνικά μεταγωγικά τύπου Νοράτλας, που μετέφεραν καταδρομείς στο νησί, βάλλονται, κατά λάθος, από φίλια πυρά πλησίον του αεροδρομίου της Λευκωσίας, με αποτέλεσμα το ένα από αυτά να καταρριφθεί (4 μέλη του πληρώματος και 27 καταδρομείς έχασαν τη ζωή τους), ενώ άλλα δύο να πάθουν σοβαρές ζημιές. Την ίδια ημέρα, οι Τούρκοι εισβολείς εντείνουν τις επιχειρήσεις τους. Αποβιβάζουν άρματα μάχης και το μεσημέρι καταλαμβάνουν την πόλη της Κερύνειας.

Στις 4 το απόγευμα αρχίζει να τηρείται η ανακωχή κατά τα συμφωνηθέντα, η οποία όμως θα παραβιασθεί αρκετές φορές από τους εισβολείς. Σ’ αυτό το χρονικό σημείο, οι Τούρκοι ελέγχουν το 3% του Κυπριακού εδάφους, έχοντας δημιουργήσει ένα προγεφύρωμα, που συνδέει την Κερύνεια με τον τουρκοκυπριακό θύλακο της Λευκωσίας.

sansimera.gr

Πηγή

4ο Φεστιβάλ Οίνου & Γεύσεων Ν. Ηλείας: Μια γιορτή που έγινε πρόταση για το μέλλον της Ηλείας

Μεγάλη συμμετοχή, συγκίνηση & ένα ισχυρό μήνυμα για το μέλλον της Ηλείας

Με εξαιρετικά μεγάλη προσέλευση επισκεπτών, που γέμισαν ασφυκτικά τον ιστορικό Σιδηροδρομικό Σταθμό Αρχαίας Ολυμπίας, ολοκληρώθηκε η πρώτη ημέρα του 4ου Φεστιβάλ Οίνου & Γεύσεων Ν. Ηλείας, που συνδιοργάνωσαν η εφημερίδα Πρωινή, η Αέναον ΚοινΣΕπ και η Collectiva Artenativa με την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, τον Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας, το Πανεπιστήμιο Πατρών και το Επιμελητήριο Ηλείας.

Για μία ημέρα, οι ράγες δεν αποτέλεσαν μόνο ένα κομμάτι της ιστορίας της Πελοποννήσου. Έγιναν σημείο συνάντησης παραγωγών, επιστημόνων, καλλιτεχνών, πολιτιστικών συλλόγων, εθελοντών και επισκεπτών, οι οποίοι απέδειξαν στην πράξη ότι ο πρωτογενής τομέας, η γαστρονομία, ο πολιτισμός και ο σιδηρόδρομος μπορούν να αποτελέσουν ένα κοινό όραμα ανάπτυξης για την Ηλεία.

Το ταξίδι ξεκίνησε μέσα στο τρένο

Το ειδικό δρομολόγιο του τρένου από τον Πύργο προς την Αρχαία Ολυμπία και η μεταμεσονύκτια επιστροφή αποτέλεσαν αναπόσπαστο μέρος της εμπειρίας του φεστιβάλ. Σύμφωνα με τον συγκοινωνιολόγο Γιώργο Νάθενα, το δρομολόγιο της επιστροφής ήταν το πρώτο μεταμεσονύκτιο επιβατικό δρομολόγιο στα 136 χρόνια ιστορίας της γραμμής Πύργου – Αρχαίας Ολυμπίας. Με πληρότητα περίπου 70%, απέδειξε έμπρακτα ότι το κοινό ανταποκρίνεται όταν ο σιδηρόδρομος συνδέεται με τον πολιτισμό, τον τουρισμό και την τοπική ανάπτυξη.

Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, οι επιβάτες είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν καλλιτεχνικά δρώμενα, με κορυφαία στιγμή τα μέλη της Ορχήστρας των Κρυστάλλων Παύλο Σουφλή και Γιώργο Καρελά, καθώς και την έκθεση ζωγραφικής των μαθητών του ΚΔΑΠ «Εὖ δημιουργείν», ενώ ο πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Σιδηροδρόμου Μεσσηνίας Ηλίας Νταίβις και ο συγκοινωνιολόγος Γιώργος Νάθενας μοιράστηκαν από το μικρόφωνο ιστορίες και άγνωστες πτυχές της ιστορίας της σιδηροδρομικής γραμμής, μετατρέποντας το ταξίδι σε μια μοναδική βιωματική εμπειρία.

Ένας ουσιαστικός διάλογος για την ανάπτυξη

Τον συντονισμό της εκδήλωσης ανέλαβε, με τον επαγγελματισμό που τη διακρίνει, η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια της ΕΡΤ Νατάσα Βησσαρίωνος, συμβάλλοντας καθοριστικά στη ροή μιας διοργάνωσης υψηλού επιπέδου.

Στο επίκεντρο βρέθηκε η μεγάλη συζήτηση για την αναπτυξιακή προοπτική της Ηλείας, μέσα από τη σύνδεση του πρωτογενούς τομέα, της γαστρονομίας, του πολιτισμού, του τουρισμού και του σιδηροδρόμου.

Τοποθετήθηκαν ο εκδότης της εφημερίδας Πρωινή Γιάννης Ρήγας, ο Αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης Ανδρέας Φίλιας, ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών Παναγιώτης Σαλάχας, ο εκπρόσωπος του Επιμελητηρίου Ηλείας Παύλος Βούρτσης, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Σιδηροδρόμου Μεσσηνίας Ηλίας Νταίβις, ο συγκοινωνιολόγος Γιώργος Νάθενας, ο φιλόλογος Παναγιώτης Γεωργακόπουλος και η εκπρόσωπος των πολιτιστικών συλλόγων Τριανταφυλλιά Νιάρχου.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο επιχειρηματίας της «Κεραμοτουβλοποιίας Παναγιωτόπουλος», Κώστας Παναγιωτόπουλος, στο άρθρο της Ηρούς Ρήγα «Όταν ο τόπος συνεργάζεται, μεγαλώνει», που φιλοξενήθηκε στο περιοδικό «Γεύσεις της Ηλείας» της εφημερίδας Πρωινή, το οποίο διανεμήθηκε δωρεάν στους επισκέπτες του φεστιβάλ. Ο κ. Παναγιωτόπουλος χαρακτήρισε ιδιαίτερα σημαντικό το μήνυμα του άρθρου, τονίζοντας ότι η συνεργασία αποτελεί τη βασικότερη προϋπόθεση για την ανάπτυξη της Ηλείας, ενώ συνεχάρη δημόσια την Ηρώ Ρήγα για τη σύλληψη και την υλοποίηση μιας διοργάνωσης που ενώνει παραγωγούς, επιχειρήσεις, πολιτισμό και κοινωνία γύρω από έναν κοινό στόχο.

Κοινή πεποίθηση όλων των ομιλητών ήταν ότι η ενεργή σιδηροδρομική γραμμή Κατακόλου – Αρχαίας Ολυμπίας αποτελεί ένα πολύτιμο αναπτυξιακό εργαλείο, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός ανάπτυξης, συνδέοντας τον τουρισμό, τον πρωτογενή τομέα, τη γαστρονομία και τον πολιτισμό της Ηλείας.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης πραγματοποιήθηκαν γυρίσματα για το ντοκιμαντέρ της Ηρούς Ρήγα, παραγωγής Αέναον ΚοινΣΕπ, με θέμα τον σιδηρόδρομο της Πελοποννήσου. Ο φακός του Σταύρου Ρομποτή κατέγραψε εικόνες, αφηγήσεις και στιγμές του φεστιβάλ, οι οποίες θα αποτελέσουν μέρος μιας μεγαλύτερης κινηματογραφικής καταγραφής της ιστορίας και της προοπτικής της ιστορικής γραμμής.

Η γεύση της Ηλείας πρωταγωνίστησε

Η ηλειακή γη είχε τον πρώτο λόγο. Οι επισκέπτες δοκίμασαν τοπικά προϊόντα και παρακολούθησαν τον σεφ Τάσο Αντωνίου να τα μεταμορφώνει σε σύγχρονες γαστρονομικές δημιουργίες, αναδεικνύοντας τη δυναμική της τοπικής παραγωγής.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκέντρωσαν οι διαγωνισμοί μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής των πολιτιστικών συλλόγων. Δεν ήταν όμως μόνο ένας διαγωνισμός γεύσης. Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης των πιάτων, οι γυναίκες των συλλόγων μοιράστηκαν προσωπικές ιστορίες για το τρένο, τις μετακινήσεις μιας άλλης εποχής, τα ταξίδια, τις αναμνήσεις των οικογενειών τους. Ήταν από τις πιο συγκινητικές στιγμές της ημέρας, με πολλούς από τους παρευρισκόμενους να συγκινούνται εμφανώς.

Τους διαγωνισμούς αξιολόγησε κριτική επιτροπή αποτελούμενη από τους: Τάσο Αντωνίου (chef), Λάκη Γαλανόπουλο (Δήμητρα, Πολύγευστον, Ρόδον Café, Epathlon oil), Χρύσα Τσουμπελή (pastry chef, καθηγήτρια Σχολές Σμαρνάκη), Ελένη Παπαδοπούλου (δημοσιογράφο, συγγραφέα), και τους μικρούς Αλκυόνη Διαμαντοπούλου & Γιώργο Νταίβις, οι οποίοι αξιολόγησαν τις συμμετοχές με κριτήρια τη γεύση, την αυθεντικότητα, τη χρήση τοπικών προϊόντων και τη συνολική παρουσίαση των πιάτων.

Νικητές Διαγωνισμού Μαγειρικής

1ο Βραβείο: Σύλλογος Γυναικών Κρεστένων – Στιφάδο αγριογούρουνου

2ο Βραβείο: Νέος Σύλλογος Γυναικών Ζαχάρως – Γεμιστά κολοκυθανθά

3ο Βραβείο: Collectiva Artenativa – Μουσακάς

Νικητές Διαγωνισμού Ζαχαροπλαστικής

1ο Βραβείο: Σύλλογος Γυναικών Χαβαρίου – Παραδοσιακός μπακλαβάς

2ο Βραβείο: Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Πύργου «Οι Πυργιώτισσες» – Η Μπουγάτσα της Γιαγιάς

3ο Βραβείο: Πολιτιστικός Σύλλογος Πελοπίου – Γαλατόπιτα, Καρυδόπιτα, Γιαουρτίνη, Σαραγλί, Χαλβάς

Η τέχνη συνάντησε τις ράγες

Ξεχωριστή θέση στο φεστιβάλ κατείχε η εικαστική έκθεση στην οποία συμμετείχαν οι: Στέργιος Καλατζής, Βίβιαν Δαούτη, Ηλέκτρα Φωτοπούλου, Γαβρίλης Κουλούμπης, Ηλίας Νταίβις, καθώς και οι Παντελής Παντελόπουλος και Αποστόλης Χασιώτης με τη χαρακτηριστική εικαστική τους εγκατάσταση.

Εντυπωσιακή ήταν η συμμετοχή του ΚΔΑΠ «Εὖ δημιουργείν» της Νάνσυς Μπάρκα, το οποίο παρουσίασε έκθεση με έργα των παιδιών αφιερωμένα στο τρένο, ενώ εκατοντάδες μικροί επισκέπτες συμμετείχαν σε δημιουργικά εργαστήρια, αισθητηριακές δράσεις, παιχνίδια και στην κατασκευή του ευφάνταστου τρισδιάστατου χάρτινου τρένου που αποτέλεσε ένα από τα πιο πολυφωτογραφημένα σημεία της διοργάνωσης.

Μεγάλο ενδιαφέρον συγκέντρωσε και το εργαστήριο animation του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά & Νέους, με υπεύθυνη τη Νατάσα Σκουμπούρη, μέσα από το οποίο τα παιδιά δημιούργησαν τις δικές τους ιστορίες με θέμα το ταξίδι.

Γεύση, άρωμα και παράδοση

Μία από τις πιο ιδιαίτερες εμπειρίες του φεστιβάλ ήταν η διαδραστική γωνιά αρωμάτων της sommelier Μελίνας Γόιδα. Ένα χειροποίητο τραπέζι, κατασκευασμένο από τον Δημήτρη Μαλεβίτη, διακοσμημένο με τα Tiny Bonsai Forest του ιδίου, τις πρωτότυπες κάρτες της Αλεξάνδρας Μπερτσάτου και οκτώ γυάλες με χαρακτηριστικά αρώματα των κρασιών, αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τους επισκέπτες, που είχαν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τον κόσμο του κρασιού μέσα από τις αισθήσεις τους.

Ιδιαίτερη ήταν και η παρουσία του παραδοσιακού κουσκουσέ από τον Γιώργο Αλεβιζόπουλο, ενός προϊόντος άρρηκτα συνδεδεμένου με τη γαστρονομική ιστορία της Ηλείας.

Η παρουσίαση που συγκίνησε

Ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε η παρουσίαση του παραμυθιού “Το κοκοράκι που δεν ήθελε να γίνει κρασάτο” του Νίκου Θεοδοσίου από τις εκδόσεις Χάρτινοι Ήρωες, με τον ίδιο τον συγγραφέα να δηλώνει δημόσια πως ήταν η πιο όμορφη παρουσίαση που έχει ζήσει μέχρι σήμερα, χάρη στις τοποθετήσεις των ομιλητριών, στη ζεστή συμμετοχή του κοινού και το ιδιαίτερο περιβάλλον του φεστιβάλ. Στο πάνελ συμμετείχαν η Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Πύργου – Ολυμπίας Γιολάντα Αποστολοπούλου, η φιλόλογος Ρεβέκα Κρεστενίτη και συνιδρύτρια της Λέσχης Βιβλίου Πύργου Νίκη Μιχαλοπούλου καθώς και ο συγγραφέας.

«Ο Επόμενος Σταθμός»: Ένα μουσικό φινάλε που έκλεψε τις εντυπώσεις

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με τη μουσικοθεατρική παράσταση «Ο Επόμενος Σταθμός», μια παραγωγή της Ηρούς Ρήγα (Αέναον ΚοινΣΕπ), η οποία καταχειροκροτήθηκε.

Η συναυλία με τραγούδια αφιερωμένα στο τρένο έκλεψε τις εντυπώσεις και ολοκλήρωσε με τον πιο όμορφο τρόπο τη βραδιά. Η ερμηνεία της Άννας Λύρη συγκίνησε το κοινό και απέσπασε ιδιαίτερα θερμά σχόλια, ενώ καθοριστική ήταν η συμβολή των μουσικών Δημήτρη Τσαουσάκη, Γιώργου Μάλλιαρη, Γιώργου Γκιντζίρη, Δημήτρη Μαλεβίτη, Θανάση Πουλακίδα, Δημήτρη Πανδή και Παναγιώτη Καψάσκη, που με τις ερμηνείες και τη μουσική τους δημιούργησαν μια ατμόσφαιρα γεμάτη νοσταλγία, συγκίνηση και ταξιδιάρικη διάθεση.

Τα ποιήματα για το τρένο που παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια της μουσικής παράστασης από τους Αυγουστίνο Ρεμούνδο, Νατάσα Βησσαρίωνος, Γιάννη Μανώλη, Ευρυδίκη Γερασιμοπούλου, Νίκο Λαϊνόπουλο, Παναγιώτα Ιωάννου, Κυριακή Καρούση – Μοράν και Ελένη Χριστοδουλοπούλου έδωσαν έναν ακόμη πιο συγκινητικό τόνο στο φινάλε της βραδιάς.

Το θερμό χειροκρότημα του κόσμου επιβεβαίωσε ότι το 4ο Φεστιβάλ Οίνου & Γεύσεων Ν. Ηλείας δεν ήταν απλώς μια γιορτή γεύσης, αλλά μια ολοκληρωμένη εμπειρία πολιτισμού, μνήμης και συνεργασίας.

Οι διοργανωτές ευχαριστούν θερμά όλους τους συμμετέχοντες, τους πολιτιστικούς συλλόγους, εθελοντές, καλλιτέχνες, ομιλητές, χορηγούς, υποστηρικτές και τους εκατοντάδες επισκέπτες που αγκάλιασαν τη διοργάνωση, αποδεικνύοντας ότι όταν μια τοπική κοινωνία ενώνει τις δυνάμεις της, μπορεί να δημιουργήσει γεγονότα με ουσιαστικό αναπτυξιακό αποτύπωμα και πανελλαδική εμβέλεια.

Πηγή

15ο Διεθνές Φεστιβάλ Δήμου Ανδραβίδας-Κυλλήνης: Μουσικό Αφιέρωμα – «Ρεμπέτικα της εργατιάς και της μετανάστευσης»

Ανάμεσα σε Μ. Ασία, Ελλάδα και ΗΠΑ

• Ημερομηνία: Τετάρτη, 22 Ιουλίου
• Ώρα: 21:30
• Τοποθεσία: Κάστρο Χλεμούτσι
• Είσοδος: Ελεύθερη

Στο πλαίσιο του 15ου Διεθνούς Φεστιβάλ Δήμου Ανδραβίδας – Κυλλήνης, παρουσιάζεται την Τετάρτη 22 Ιουλίου και ώρα 21:30 στο εμβληματικό Κάστρο Χλεμούτσι ένα ξεχωριστό μουσικό αφιέρωμα στα ρεμπέτικα τραγούδια της εργατιάς και της μετανάστευσης.

Πρόκειται για μια μουσική διαδρομή που καλύπτει έναν διευρυμένο γεωγραφικό χώρο —από τη Μικρά Ασία και την Ελλάδα έως τις ελληνικές διασπορικές κοινότητες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Τα τραγούδια αυτά αποτυπώνουν με λιτό και άμεσο λόγο τα βιώματα, τον μόχθο, την ξενιτιά και τον ξεριζωμό των εργατών, των προσφύγων και των μεταναστών, αποτελώντας ένα ζωντανό κοινωνικό τεκμήριο που διατηρεί την απήχησή του έως και σήμερα.

Το πρόγραμμα είναι διάρκειας 1 ώρας και 45 λεπτών και πλαισιώνεται από σύντομα σχόλια που φωτίζουν τα ιστορικά και πολιτισμικά συμφραζόμενα των τραγουδιών.

• Επιμέλεια αφιερώματος: Σπύρος Δελέγκος (μουσικός, εθνομουσικολόγος και ερευνητής στη Sibelius Academy, University of the Arts Helsinki).

Συντελεστές (Τετραμελές μουσικό σχήμα):

• Σπύρος Δελέγκος: κιθάρα, τραγούδι
• Γιώργος Γκριζιώτης: τρίχορδο μπουζούκι, τραγούδι
• Ανδριάννα Τσαγκάρη: τραγούδι
• Ανδρέας Σταματόπουλος: ακορντεόν, τραγούδι

Σας περιμένουμε για μια ατμοσφαιρική μουσική βραδιά με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Πηγή

Χώρα Γορτυνίας: Το χωριό της Ελλάδας όπου οι άντρες συζούσαν με ερωμένη και σύζυγο!

Η μοιχεία είναι ένα ζήτημα που ερμηνεύεται κατά το δοκούν από τις θρησκείες ή τις νομοθεσίες των εκάστοτε χωρών. Στις διαστάσεις του χώρου και του χρόνου, στη ροή της ιστορίας, τη βρίσκουμε από συμβατή με τις κοινωνικές αντιλήψεις, έως δαιμονοποιημένη, κυρίως όμως ως ηθικά παραβατική.

Στην Ελλάδα ουδέποτε τέθηκε ως γνωστόν θέμα μη νομιμότητας. Υπήρξε μάλιστα μια περιοχή, με τη δική της ιδιαίτερη κουλτούρα στο θέμα της μοιχείας. Τόσο ακραία που να παραπέμπει στην πολυγαμία, η οποία είναι αποδεκτή σε πολλές χώρες της Αφρικής, τη Σαουδική Αραβία, την Ινδονησία και άλλες ασιατικές.

Ήταν Δεκέμβριος του 1960, όταν η Χώρα Γορτυνίας στο νόμο Αρκαδίας (στα σύνορα με την Ηλεία) απασχόλησε για έναν πρωτοφανή λόγο την κοινή γνώμη σε πανελλήνιο επίπεδο.

Τη δεκαετία του ‘60 το χωριό είχε 750 μόνιμους κατοίκους και περίπου 120 οικογένειες. Απείχε 1,5 ώρα με το «ζώο» από τον Πύργο και οι κάτοικοί της ασχολούνταν κυρίως με την κτηνοτροφία, με εξαίρεση κάποιους γαιοκτήμονες.

Ο τραυματισμός ενός άνδρα και το ρεπορτάζ ενός δημοσιογράφου για τις συνθήκες του ατυχήματος, έφεραν στο φως ένα κοινωνικό φαινόμενο, η διαιώνιση του οποίου βασιζόταν στην «ομερτά».

Όπως αναφέρει η «Μηχανή του Χρόνου», το «λαβράκι» βγήκε όταν ο ρεπόρτερ πλησίασε ανυποψίαστος τη γυναίκα που καθόταν δίπλα στον τραυματισμένο άνδρα. «Εγώ είμαι η δεύτερη γυναίκα, έχουμε ένα παιδί μαζί και τώρα είμαι έγκυος στο δεύτερο. Δεν είμαστε παντρεμένοι. Να σας πει η σύζυγός του τι συνέβη που κάθεται δίπλα μου», του είπε εκείνη με αφοπλιστική ειλικρίνεια.

Προφανώς ήταν κάτι που της ξέφυγε, καθώς ό,τι συνέβαινε έως τότε στο «Γαλατικό Χωριό» ήταν καλά κρυμμένο στη σκιά.

Ο Τύπος της εποχής μύρισε… αίμα και με συνοπτικές διαδικασίες ανήγαγε σε σκάνδαλο το «αμαρτωλό χωριό των έκλυτων ηθών». Έκανε λόγο για «Ιψενικά Τρίγωνα», φράση που παραπέμπει στα ερωτικά τρίγωνα που είχε την τάση να δημιουργεί στα έργα του ο μεγάλος Νορβηγός δραματουργός Ερρίκος Ίψεν.

Ψάχνοντας το θέμα, ο εν λόγω ρεπόρτερ συμπέρανε ότι στο χωριό καθιερώθηκε μια κατάσταση εγνωσμένης ανηθικότητας, με άγραφους νόμους την οποία ανέχονταν μέχρι και οι αστυνομικές αρχές και η Εκκλησία.

Προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ο γιατρός του χωριού προσπάθησε να αποδώσει το φαινόμενο χρονολογικά στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν οι δυο γυναίκες ήταν απολύτως νόμιμες. Φυσικά δεν ήταν αυτός ο λόγος, διότι αν ίσχυε κάτι τέτοιο θα ίσχυε για όλη την ελληνική (αν όχι επικράτεια) περιφέρεια.

Η αιτία κρυβόταν αλλού. Στο χωριό είχε επιβληθεί η «ανδροκρατούμενη» αντίληψη ότι όποια γυναίκα δεν μπορούσε να κάνει παιδιά, ο σύζυγός της είχε το δικαίωμα να τεκνοποιήσει με άλλη γυναίκα και να ζήσει κάτω από την ίδια στέγη με τη νόμιμη σύζυγό του. Έτσι, σε κάποιες οικογένειες οι άνδρες έκαναν παιδιά μόνο με τις ερωμένες τους.

Αρχικά οι γυναίκες του χωριού εκδήλωναν δειλά-δειλά την αντίθεση τους, αλλά με τον καιρό η κατάσταση έγινε αποδεκτή, ως κάτι φυσιολογικό. Και με την πάροδο των χρόνων έγινε βολική ακόμα και για άνδρες του χωριού που είχαν παιδιά με τη γυναίκα τους, αλλά ήθελαν μια ερωτική «αναβάθμιση» στη ζωή τους.

Έτσι, σιγά – σιγά διαμορφώθηκε ένα περιβάλλον κοινωνικής ανοχής στην ύπαρξη μιας «επίσημης ερωμένης». Σταδιακά τα ερωτικά τρίγωνα των έγγαμων ζευγαριών άρχισαν να «νομιμοποιούνται».

Υποτίθεται ότι η Εκκλησία και οι αστυνομικές αρχές προσπάθησαν να αντιδράσουν, αλλά όπως είχε δηλώσει ο τότε διευθυντής της Χωροφυλακής «από την στιγμή που δεν αντιδρούν οι νόμιμες σύζυγοι, εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα».

Σήμερα βέβαια και μολονότι η κοινωνία έχει αποσυντηρικοποιηθεί σε σχέση με το ‘60, το φαινόμενο έχει εκλείψει. Η μικρή κοινωνία της Χώρας Γορτυνίας τράβηξε τον αντίθετο δρόμο από την υπόλοιπη Ελλάδα, αποκηρύσσοντας σταδιακά το καμουφλαρισμένο «ένοχο» παρελθόν της.

Ένα παρελθόν που προσομοιάζει με… παιχνιδάκι τα ερωτικά τρίγωνα του Ίψεν. Επιβεβαιώνοντας ότι η φαντασία ωχριά πολλές φορές μπροστά στην πραγματικότητα.

Πηγή

Ολυμπία Οδός: Σε λειτουργία η χιλιομετρική χρέωση και στον Κόμβο Βάρδας στην Πατρών-Πύργου

• Σε λειτουργία οι πύλες στον κόμβο Βάρδας από την Παρασκευή 17/7
• Έως -58% για τα Ι.Χ. στη διαδρομή Μιντιλόγλι- Βάρδα και έως -68% στη διαδρομή Κάτω Αχαΐα- Βάρδα
• Δωρεάν απόκτηση ΟΛΥΜΠΙΑ PASS και πρόσβαση σε εκπτωτικά προγράμματα

Η Ολυμπία Οδός εφαρμόζει το σύστημα της Χιλιομετρικής Χρέωσης από το 2021 από την Ελευσίνα μέχρι την Πάτρα, για τα οχήματα όλων των κατηγοριών που διαθέτουν πομποδέκτη ΟΛΥΜΠΙΑ PASS, και από τον Μάρτιο 2026 επεκτείνεται σταδιακά στο νέο τμήμα Πάτρα – Πύργος.

Μετά την εφαρμογή της χιλιομετρικής χρέωσης στον Κόμβο Κάτω Αχαΐας και Αμαλιάδας το Μάρτιο του 2026, από την Παρασκευή 17 Ιουλίου 2026 τίθενται σε λειτουργία οι πύλες χιλιομετρικής χρέωσης και στον κόμβο της Βάρδας. Η  Χιλιομετρική Χρέωση προσφέρει στους οδηγούς των οχημάτων Ι.Χ., ημιφορτηγών και φορτηγών (κατηγορίες 2, 3 και 4) ποσό επιστροφής της τάξης του 28%-45% από το αρχικό ποσό πληρωμής.

Ζώνη Μιντιλόγλι – Κυλλήνη (διαδρομή Μιντιλόγλι – Βάρδα)
Κατηγορία	Αρχική χρέωση	Ποσό Επιστροφής	Τελικό ποσό με Χιλιομετρική Χρέωση
Ι.Χ.	3,60€	1,00€	2,60€
Ημιφορτηγό με 2-3 άξονες	9,00€	2,50€	6,50€
Φορτηγό	12,70€	3,50€	9,20€

 

Συνδυαστικά με το σύστημα της Χιλιομετρικής Χρέωσης οι οδηγοί της Κατηγορίας 2 (Ι.Χ.) επωφελούνται και από το εκπτωτικό πρόγραμμα VALUE, το οποίο προσφέρει κλιμακωτές εκπτώσεις από 15% έως και 60% ανάλογα με τη συχνότητα διελεύσεων από κάθε σταθμό διοδίων.

Έτσι, για τους  οδηγούς Ι.Χ. το  οικονομικό όφελος στη διαδρομή Μιντιλόγλι- Βάρδα μπορεί να φτάσει έως 58% και στη διαδρομή Κάτω Αχαΐα – Βάρδα έως 68%. Ενδεικτικά, ένας εργαζόμενος που κάνει 40 διελεύσεις μέσα σε ένα μήνα στη διαδρομή Μιντιλόγλι- Βάρδα (αρχικό κόστος 144€), μετά την εφαρμογή της Χιλιομετρικής Χρέωσης και σε συνδυασμό με το εκπτωτικό πρόγραμμα VALUE μέσω του πομποδέκτη ΟΛΥΜΠΙΑ PASS, θα πληρώσει 70,85€ (έκπτωση 51%).

 Πώς ενεργοποιείται η χιλιομετρική χρέωση

Η υπηρεσία ενεργοποιείται με την απόκτηση πομποδέκτη ΟΛΥΜΠΙΑ PASS, μέσω του οποίου καταγράφεται η είσοδος και η έξοδος του οχήματος από τον αυτοκινητόδρομο, και πραγματοποιείται αυτόματα η αντίστοιχη επιστροφή χρημάτων στο λογαριασμό του συνδρομητή.

Η απόκτηση του πομποδέκτη είναι δωρεάν και μπορεί να γίνει ηλεκτρονικά μέσω του www.olympiaodos.gr ή από τα Σημεία Εξυπηρέτησης Πελατών. Μέσω της εφαρμογής Olympia Odos mobile App οι οδηγοί μπορούν να φορτίζουν τον λογαριασμό τους, να παρακολουθούν τις διελεύσεις τους και να διαχειρίζονται τον πομποδέκτη τους σε πραγματικό χρόνο.

 Καλές διαδρομές!

Πηγή