Nησι (Μαληκι)
Nησί (Μαλήκι)/block-7
Νεα Ανδραβιδα Κυλληνης
Νέα Ανδραβίδα Κυλλήνης/block-1
Η Παράσταση που συγκίνησε Κοινό και Κριτικούς
ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 25 ΜΑΪΟΥ
ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΥΡΓΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝ
ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟΣ | Ωρα Εναρξης | 9 μμ
Με την στηριξη
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΗΛΕΙΑΣ
ΔΗΜΟΣ ΠΥΡΓΟΥ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Πρόκειται για ένα θρησκευτικό δράμα υψηλής αισθητικής και πνευματικής έντασης, που προσεγγίζει με σεβασμό και βαθύ στοχασμό τις τελευταίες ημέρες του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου.
Η παράσταση αναδεικνύει το μήνυμα της μετάνοιας και της αλήθειας, φωτίζει τη σύγκρουση της πνευματικής δύναμης με την κοσμική εξουσία και επιδιώκει να λειτουργήσει ως μία ζωντανή υπενθύμιση ορθόδοξης μαρτυρίας μέσα από την τέχνη του θεάτρου.
Το κείμενο της παράστασης της Ευτυχίας Κ. Αργυροπούλου στηρίζεται σε βιβλικές αναφορές
και εκκλησιαστική παράδοση
Η παράσταση φιλοδοξεί να καταδείξει ότι το θέατρο μπορεί να λειτουργήσει ως σύγχρονος άμβωνας πολιτισμού, ως γέφυρα μεταξύ πίστης και κοινωνίας,
Η δράση τοποθετείται κυρίως στο σκοτεινό περιβάλλον της φυλακής, όπου ο Αγιος Ιωάννης,
ακόμη και υπό κράτηση, δεν σωπαίνει, αλλά συνεχίζει να κηρύττει τον λόγο του Θεού, όπως τον παραδίδουν τα Ευαγγέλια και η εκκλησιαστική παράδοση. Από εκεί καλεί τον άνθρωπο να στραφεί από το σκοτάδι προς το φως, από την αμαρτία προς τη μετάνοια, από τον φόβο προς την ελευθερία
Το έργο δεν περιορίζεται σε ιστορική αναπαράσταση· συνομιλεί άμεσα με το σήμερα, θέτοντας καίρια ερωτήματα για την ευθύνη του ανθρώπου απέναντι στην αλήθεια, την πιστη ,την εξουσία και τη συνείδησή του.
Στο δραματουργικό κέντρο του έργου βρίσκονται τρεις μορφές που αποκτούν συμβολικό βάθος:
Ο Ηρώδης, εκπρόσωπος της κοσμικής εξουσίας, εμφανίζεται ως τραγικός άρχοντας: φοβισμένος, διχασμένος, αιχμάλωτος των παθών του. Η αδυναμία του να υπερασπιστεί το δικαιο τον οδηγεί στην πνευματική του κατάρρευση.
Η Ηρωδιάδα, προσωποποίηση της αλαζονείας, της φιλοδοξίας και της εκδικητικότητας, ενσαρκώνει τον άνθρωπο που θεωρεί την εξουσία απόλυτη και ανεξέλεγκτη. Η πτώση της λειτουργεί ως ηθική προειδοποίηση για κάθε μορφή αυθαιρεσίας.
Η Σαλώμη, μορφή τραγική και εύθραυστη, μεγαλωμένη μέσα στην πολυτέλεια αλλά κενή νοήματος, συναντά για πρώτη φορά το πνευματικό φως μέσα από το κήρυγμα του Ιωάννη. Η διαδρομή της είναι πορεία από τον πειρασμό στη συνείδηση, από την επιφανειακή ζωή στην πνευματική αφύπνιση.
Το έργο κορυφώνεται με τη θριαμβευτική μαρτυρία του Ιωάννη:
Παρά τον μαρτυρικό του θάνατο, αναδύεται μέσα στο φως, επιβεβαιώνοντας ότι η αλήθεια δεν σβήνει.
Το φως νικά το σκοτάδι.
Η πίστη νικά την αλαζονεία.
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
Τη σκηνοθεσία υπογράφουν ο Μενέλαος Β. Τζαβέλλας και η Ευτυχία Κ. Αργυροπούλου.
Ο Μενέλαος Β. Τζαβέλλας,με καταγωγη απο την Ηλεια ειναι βραβευμένος με Διεθνες Βραβειο Global Goddess Artemis Award από το Euro American Women's Council U.S.A
και την UNESCO ειναι ο μοναδικός σύγχρονος σκηνοθέτης στην Ελλάδα που έχει αφιερώσει συστηματικά το έργο του στο θεατρικό Ιστορικό και θρησκευτικό δράμα, αναβιώνοντας το είδος με σύγχρονη αισθητική και βαθύ σεβασμό στην πνευματική του διάσταση.
Οι παραστάσεις που εχει σκηνοθετηση εντάχθηκαν σε επίσημες πολιτιστικές εκδηλώσεις και επετείους 200 Χρόνια από την Επανάσταση του 1821, με θεατρικές παραγωγές που χαρακτηρίστηκαν για τη δημιουργική συγγραφή, την ποιητική προσέγγιση και την σκηνική τους αισθητική.Με παραστάσεις που σκηνοθέτησε και γνώρισαν θερμή αποδοχή και άφησαν έντονο πολιτιστικό αποτύπωμα στο κοινό, έχει καταπιαστεί με προσωπικότητες όπως η Σοφία Βέμπο, η Μαντώ Μαυρογένους που παρουσιάστηκε με την στηριξη της Ιερας Μητροπολης Συρου στο εσωτερικο του Ιερου Ναου του Αγιου Νικολαου στην Ερμούπολη και η Κάντω Τζαβέλλα που αφορα την Ιστορια της Ηλειας το 1821 και την Ιστορικη δραση της Οικογενειας Τζαβελλα, αναδεικνύοντας ιστορικές μορφές με σύγχρονη δραματουργική ματιά. «Το Δάκρυ της Παναγίας» που μετα απο 3 χρονια μεγαλης πορειας στο Ελληνικο Θεατρο παρουσιάστηκε στις 9 Αυγούστου 2023,στον αύλειο χώρο της Παναγίας της Τήνου (Μεγαλόχαρη) που φιλοξένησε για πρώτη φορά στην Ιστορία του θεατρική παράσταση με την στηριξη της Ιερας Μητροπολης Τηνου και ο βιος του Αγιου Νεκταριου με συνεχόμενα sold out σε ολη την Ελλαδα Επιστρέφει με μια νέα σκηνική σύνθεση υψηλής πνευματικής δύναμης.«Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος – Φωνή ἐν τῇ ἐρήμῳ»
Ευτυχία Κ. Αργυροπούλου – Συγγραφέας & Συνσκηνοθέτης
Μεταπτυχιακή απόφοιτος Σκηνοθεσίας (Σχολή Καλών Τεχνών – Τμήμα Θεάτρου). Δημιουργός, θεατρική παραγωγός και σκηνοθέτης με σταθερή παρουσία στον χώρο του νεοελληνικού θεάτρου, όπου ειδικεύεται δραματουργικά και σκηνοθετικά. Έχει συνεργαστεί με το Τμήμα Δραματουργίας του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, συμβάλλοντας ενεργά στη θεατρική εκπαίδευση μέσα από εργαστήρια, σεμινάρια και καλλιτεχνικές δράσεις.
Παράλληλα δραστηριοποιείται στον κινηματογράφο ως δημιουργός — έχοντας ολοκληρώσει ταινίες μεγάλου μήκους — αλλά και ως επιμελήτρια και συνεργάτιδα διεθνών κινηματογραφικών φεστιβάλ, συμμετέχοντας στη διαμόρφωση προγραμμάτων και πολιτιστικών συνεργασιών. Έχει ιδρύσει στο παρελθόν Σχολή Τεχνών και κεντρικό θέατρο, ενώ διαθέτει και σπουδές στα οικονομικά, γεγονός που ενισχύει τη συνολική της αντίληψη
για την καλλιτεχνική παραγωγή.
Το βιβλίο «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος – Φωνή ἐν τῇ ἐρήμῳ», το οποίο αποτελεί ιστορικό δράμα σε πέντε πράξεις σε κείμενο της Ευτυχίας Κ. Αργυροπούλου, κυκλοφορεί από τον Εκδοτικό Όμιλο ΙΩΝ
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ
Σταύρος Βόλκος – Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και ο Χρήστος Κάλλοου – Ηρώδης Αντίπας
Γωγώ Φάκου Θεοδωράκη – Ηρωδιάδα
Ιωάννα Μαρμάρου – Σαλώμη
Σπύρος Σουρβίνος – Ρωμαίος Φύλακας
Ευτυχία Αργυροπούλου – Μάρθα
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Ευτυχία Κ. Αργυροπούλου
Σκηνοθεσία: Μενέλαος Β. Τζαβέλλας – Ευτυχία Κ. Αργυροπούλου
Μουσική Επιμέλεια: Μενέλαος Β. Τζαβέλλας
Χορογραφία – Κινησιολογία: Ελένη Μαρμάρου
Εικαστική επιμέλεια: Χριστίνα Μπαλή
Φωτογράφιση / Trailer: Βαγγέλης Κάλλοου
Γραφιστική Επιμέλεια: Μαρία Νίτσιου
Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΉΡΙΞΗ
ΣΤΑΣΥ
ΖΑΦΕΙΡΙΑΣ ΛΑΥΡΕΝΤΙΑΔΟΥ
Χειροποίητα Κλασικά Έπιπλα Μπαροκ Mousas Gallery















Τι ανέφερε ο Μαργαρίτης Σχοινάς
Τα στοιχεία για την εξέλιξη των αγροτικών πληρωμών έως και το τέλος του 2026 παρουσιάζουν ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μαργαρίτης Σχοινάς και ο διοικητής της ΑΑΔΕ Γιώργος Πιτσιλής.
Αναφερόμενος στη μετάβαση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, ο Μαργαρίτης Σχοινάς σημείωσε πως «αυτή η αλλαγή εν κινήσει δεν είναι καθόλου εύκολη», σημειώνοντας πως οι μεγάλες προκλήσεις απαιτούν και μεγάλες αποφάσεις. Παράλληλα, τόνισε ότι το «πάρτι για τους επιτήδειους τελείωσε».
«Και οι απαραίτητοι έλεγχοι θα γίνουν όπως πρέπει και οι πληρωμές θα γίνουν στην ώρα τους. Αλλάζουμε και πληρώνουμε, ή μάλλον αλλάζουμε για να μπορούμε να πληρώνουμε», είπε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη συνέντευξη Τύπου, για τον Μάιο είναι προγραμματισμένες οι εξής πληρωμές:
Για τον Ιούνιο είναι προγραμματισμένες οι εξής πληρωμές
Για το Β΄εξάμηνο του 2026 προγραμματίζονται:
Σεπτέμβριος 2026 – 2 εκατ. ευρώ σε 1.000 δικαιούχους και συγκεκριμένα:
Οκτώβριος 2026 – 75,6 εκατ. ευρώ σε 61.450 δικαιούχους:
Νοέμβριος 2026 – 491 εκατ. ευρώ σε 508.038 δικαιούχους και συγκεκριμένα:
Δεκέμβριος 2026 – 555 εκατ. ευρώ σε 1,156 εκατ. δικαιούχους:
Συνολικά αναμένεται να δοθούν το δεύτερο εξάμηνο του 2026 2,231 δισ. ευρώ σε 3,422 εκατ. δικαιούχους.
Η Ευρώπη ζει όλο και περισσότερο... μόνη
Tα μονοπρόσωπα νοικοκυριά χωρίς παιδιά αυξήθηκαν κατά 19,2% από το 2016, ενώ τα ζευγάρια με απογόνους μειώθηκαν κατά 6,3%
Μια Ευρώπη με περισσότερους ανθρώπους που ζουν μόνοι, λιγότερα σπίτια με παιδιά και έντονες διαφορές από χώρα σε χώρα αποτυπώνει η νέα έκθεση της Eurostat.
Το 2025, στην Ευρωπαϊκή Ένωση καταγράφηκαν συνολικά 203,1 εκατομμύρια νοικοκυριά. Η πολυπληθέστερη κατηγορία ήταν οι ενήλικες που ζουν μόνοι χωρίς παιδιά (76,1 εκατ.). Ακολούθησαν τα ζευγάρια χωρίς (48,9 εκατ.) και με παιδιά (29,9 εκατ.).
Η μεταβολή της τελευταίας δεκαετίας είναι σαφής. Από το 2016 έως το 2025, ο συνολικός αριθμός των νοικοκυριών αυξήθηκε κατά 6%. Τα μονοπρόσωπα χωρίς παιδιά, όμως, αυξήθηκαν πολύ ταχύτερα, κατά 19,2%. Στον αντίποδα, τα ζευγάρια με παιδιά μειώθηκαν κατά 6,3%.
Σχεδόν 1 στους 4 ενήλικες στην ΕΕ ζει μόνος ή είναι μονογονέας. Το ποσοστό φτάνει το 22,5% του πληθυσμού και ανεβαίνει με την ηλικία.
Στους 18-24 ετών διαμορφώνεται στο 12,5%, ενώ στους 65 ετών και άνω στο 32,2%.
Ιδιαίτερα έντονη χαρακτηρίζεται η άνοδος στους μεγαλύτερους ενήλικες. Από το 2016 έως το 2025, οι άνθρωποι άνω των 64 ετών που ζουν μόνοι αυξήθηκαν κατά 22,1%. Στους άνδρες αυτής της ηλικιακής ομάδας, η πορεία ήταν ακόμη πιο απότομη, αγγίζοντας το 37%, έναντι 16,8% στις γυναίκες.
Στις ηλικίες 25-54 ετών, το χάσμα ανάμεσα στα φύλα παραμένει εμφανές. Το 2025, το 20,2% των ανδρών ζούσε μόνο χωρίς παιδιά, έναντι 12,2% των γυναικών. Αντίθετα, οι γυναίκες είναι πολύ συχνότερα επικεφαλής μονογονεϊκών σχημάτων: 5,5%, έναντι 1,1% των ανδρών.
Το 2025, παιδιά υπήρχαν μόνο στο 23,4% των νοικοκυριών της ΕΕ. Τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στη Σλοβακία (35,4%), στην Ιρλανδία (30,8%) και στην Κύπρο (28,2%). Στον αντίποδα, η παρουσία παιδιών περιορίστηκε κάτω από το 20% στη Φινλανδία (18,2%), στη Λιθουανία (18,4%) και στη Γερμανία (19,9%).
Στα νοικοκυριά όπου υπάρχουν παιδιά, το ζευγάρι παραμένει το κυρίαρχο «μοντέλο». Σε επίπεδο ΕΕ, αντιστοιχεί στο 63,1% αυτής της κατηγορίας. Στις πρώτες θέσεις βρίσκεται η Σουηδία, η Φινλανδία, η Ολλανδία και η Σλοβενία, όλες πάνω από 70%.
Αντίθετα, οι μονογονεϊκές οικογένειες αντιστοιχούσαν στο 12,9% των σπιτιών με παιδιά. Στην κορυφή εντοπίστηκαν η Εσθονία (40,6%), η Λιθουανία (32,7%) και η Λετονία (28,5%), ενώ κάτω από 5% σημειώθηκε στη Σλοβακία, την Ελλάδα και τη Σλοβενία.
Από τα νοικοκυριά της ΕΕ με παιδιά, το 50,2% είχε ένα, το 37,6% δύο και μόλις το 12,2% τρία ή περισσότερα. Ψηλά στην κατάταξη βρέθηκε η Πορτογαλία (61,8%), η Βουλγαρία (60,4%) και η Μάλτα (59,5%).
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη. Σε 14 από τις 27 χώρες της ΕΕ, τα περισσότερα νοικοκυριά με παιδιά είχαν δύο ή περισσότερα. Τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στη Σουηδία (57,8%), στην Ολλανδία (57,6%) και στην Ιρλανδία (56,7%).
Οι πολύτεκνες οικογένειες παραμένουν η μικρότερη ομάδα. Τα μεγαλύτερα ποσοστά αναφέρθηκαν (ξανά) στην Ιρλανδία (19,2%), στη Σουηδία (18,1%) και στη Ρουμανία (15,6%), ενώ κάτω από 8% στην Βουλγαρία, την Πορτογαλία, την Λιθουανία και την Ιταλία.
Η Ελλάδα βρίσκεται πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ ως προς την παρουσία παιδιών στο σπίτι. Το 2025, παιδιά υπήρχαν στο 26,2% των ελληνικών νοικοκυριών, έναντι 23,4% στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Συγκεκριμένα, περίπου το 46,6% είχε ένα, το 39,4% δύο και περίπου το 14% τρία ή περισσότερα. Η χώρα μας βρίσκεται ελαφρώς κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στην κατηγορία του ενός παιδιού, αλλά πάνω από την ΕΕ στα σπίτια των πολύτεκνων.
Χαμηλό είναι και το ποσοστό των μονογονεϊκών οικογενειών. Συγκαταλέγεται, μαζί με τη Σλοβακία και τη Σλοβενία, στις χώρες όπου αντιστοιχούν σε λιγότερο από 5% των νοικοκυριών με παιδιά.
Η χώρα μας καταγράφει (και) ένα από τα μικρότερα ποσοστά παιδιών που ζουν σε σπίτια χωρίς κανέναν εργαζόμενο. Το 2025, ανήλθε σε 3,7%, έναντι 7,8% στην ΕΕ.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η μεταβολή της τελευταίας δεκαετίας. Από το 2016 έως το 2025, η Ελλάδα κατέγραψε τη μεγαλύτερη μείωση στην ΕΕ στον συγκεκριμένο δείκτη, με πτώση 7,1 ποσοστιαίων μονάδων.
Υπάρχει, ωστόσο, και μια δεύτερη ανάγνωση. Η Ελλάδα βρίσκεται στις υψηλότερες θέσεις της ΕΕ ως προς τα νοικοκυριά όπου τουλάχιστον ένας ενήλικας εργάζεται και τουλάχιστον ένας άλλος όχι. Το εν λόγω ποσοστό έφτασε το 45,2% – δεύτερο υψηλότερο μετά τη Σλοβακία.
Με άλλα λόγια, λιγότερα παιδιά ζουν σε σπίτια χωρίς κανέναν εργαζόμενο, αλλά παραμένει υψηλό το ποσοστό των οικογενειακών σχημάτων όπου η απασχόληση δεν μοιράζεται σε όλους τους ενήλικες.
Η Eurostat περιγράφει μια Ευρώπη που αλλάζει. Η μοναχική διαβίωση αυξάνεται, τα ζευγάρια με παιδιά υποχωρούν και οι οικογένειες γίνονται μικρότερες.
Για την Ελλάδα, η εικόνα είναι πιο σύνθετη: περισσότερα νοικοκυριά με παιδιά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, χαμηλή παρουσία μονογονεϊκών οικογενειών και σημαντική μείωση των παιδιών που ζουν σε σπίτια χωρίς εργαζόμενο. Την ίδια στιγμή, όμως, παραμένει έντονη η ανισορροπία ως προς τη συμμετοχή όλων των ενηλίκων στην αγορά εργασίας.
Χρήση ναρκωτικών ουσιών, σχολική βία, φθορά δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας αλλά και απόπειρες βιασμού συνθέτουν ένα ανησυχητικό παζλ παραβατικότητας, με δράστες και θύματα ανήλικους στον Πύργο και την Ηλεία γενικότερα. Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο Διευθυντής της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Πύργου Χαράλαμπος Πατσούρης σκιαγραφούν ένα έντονο κοινωνικό θέμα που τα τελευταία χρόνια φαίνεται να αποκτά νέες διαστάσεις, προκαλώντας προβληματισμό σε Αρχές, εκπαιδευτική κοινότητα και γονείς.
Αποκαλυπτική ήταν η τοποθέτηση του κ. Πατσούρη στην ημερίδα που διοργάνωσε η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ηλείας στο Λάτσειο Δημοτικό Μέγαρο με θέμα «Από τη σχολική βία στη συμπερίληψη και τον αμοιβαίο σεβασμό». Όπως τόνισε, στην Ηλεία και ειδικότερα στον Πύργο, μέχρι πριν δύο χρόνια η παραβατικότητα ανηλίκων ήταν σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα. Την τελευταία διετία η ραγδαία αύξηση του φαινομένου είναι ένα ανησυχητικό «καμπανάκι» για όλους μας.
Όπως επισήμανε, ένα από τα πιο ανησυχητικά φαινόμενα που καταγράφεται στην περιοχή είναι η χρήση ναρκωτικών ουσιών από ανηλίκους. Ενώ το 2021 δεν είχε σημειωθεί καμία σύλληψη ανηλίκου για παραβίαση της νομοθεσίας περί ναρκωτικών, από το 2022 έως σήμερα καταγράφονται συνολικά 23 συλλήψεις, εκ των οποίων οι τρεις αφορούν κορίτσια.
«Το φαινόμενο της χρήσης ναρκωτικών από ανηλίκους παρουσιάζει έξαρση σε πανελλαδικό επίπεδο και για το λόγο αυτό θα πρέπει να υπάρξουν διαρκείς ενημερώσεις στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από την αστυνομία και άλλους φορείς» τόνισε ο κ. Πατσούρης.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η αύξηση της σχολικής βίας και του εκφοβισμού μεταξύ μαθητών. Τα τελευταία χρόνια, περιστατικά βίαιων συμπεριφορών εντός και εκτός σχολικών μονάδων έρχονται ολοένα και συχνότερα στο φως της δημοσιότητας, ενώ δεν λείπουν και περιπτώσεις λεκτικής βίας προς εκπαιδευτικούς.
Σύμφωνα με την ανάλυση των Αρχών, αυτό που διαφοροποιεί τη σημερινή εικόνα από το παρελθόν είναι η συχνότερη χρήση όπλων, όπως μαχαίρια και σιδερογροθιές, αλλά και η αξιοποίηση της τεχνολογίας για τον προγραμματισμό βίαιων συναντήσεων μεταξύ μαθητών.
«Αυτό που κάνει το φαινόμενο ανησυχητικό-και το διαχωρίζει από τα πειράγματα ή την απλή σωματική βία μεταξύ μαθητών που πάντα υπήρχε σε όλες τις εποχές, είναι-σε πολλές περιπτώσεις πλέον-η χρήση όπλων (μαχαίρια, σιδερογροθιές κ.α.) καθώς και ότι με τη χρήση της τεχνολογίας δίνονται ραντεβού μεταξύ μαθητών για ξυλοδαρμό. Στην περιοχή μας τα περιστατικά, μέχρι και πριν δύο χρόνια, ήταν ελάχιστα. Την τελευταία διετία παρουσιάζεται μια ανησυχητική έξαρση του φαινομένου. Εμείς, ως Αστυνομία, λαμβάνουμε γνώση μόνο για τα περιστατικά που μας καταγγέλλονται, οπότε πολύ πιθανό να υπάρχουν και άλλα για τα οποία η αστυνομία δεν έχει λάβει γνώση» σημείωσε.
Από τα στατιστικά στοιχεία της περιόδου 2021–2024, ο κ. Πατσούρης εξήγησε ότι «δεν προκύπτει συνολική έξαρση της ανήλικης παραβατικότητας στον νομό, με τις περισσότερες υποθέσεις να αφορούν δράστες ρομά ανήλικους. Ωστόσο, η εικόνα αλλάζει από το 2025…»
- Από πέρσι μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί 11 περιστατικά ξυλοδαρμών και σωματικών βλαβών μεταξύ μαθητών ή μεταξύ μαθητών και εξωσχολικών, τόσο εντός όσο και εκτός σχολικών χώρων. Σε όλες τις περιπτώσεις εμπλεκόμενοι ήταν αγόρια, ενώ σε μία περίπτωση μαθητής φέρεται να δεχόταν συστηματική παρενόχληση από συμμαθητή του.
- Παράλληλα, έχει καταγγελθεί μία απόπειρα βιασμού με θύμα ανήλικη και δράστες δύο ανήλικους. Όπως εκτιμάται από τις αρχές, τα καταγεγραμμένα συμβάντα πιθανότατα δεν αποτυπώνουν το σύνολο της πραγματικότητας, καθώς αρκετά περιστατικά δεν φτάνουν ποτέ σε καταγγελία.
- Τέλος, ανησυχητική τάση αποτελεί και η αύξηση του αδικήματος της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας με δράστες ανηλίκους, με επίκεντρο κυρίως σχολικά κτίρια και εξοπλισμό. Το 2025 καταγράφηκε σχετικό περιστατικό και στον Πύργο, με δράση μαθητή γυμνασίου.
Την ίδια στιγμή, σε όλες τις περιπτώσεις που έχουν διερευνηθεί, έχουν πραγματοποιηθεί συλλήψεις τόσο των ανήλικων δραστών όσο και των γονέων ή κηδεμόνων τους, αναδεικνύοντας και τη διάσταση της γονικής ευθύνης στο ζήτημα της ανήλικης παραβατικότητας.
Ο κ. Πατσούρης ενθαρρύνει τους γονείς να ζητήσουν την βοήθεια της αστυνομίας προκειμένου να προλάβουν τα χειρότερα, ώστε να μην εξελιχθεί μια απλή μορφή παραβατικότητας σε κάτι πιο σοβαρό. «Είναι πολύ σημαντικό σε ανάλογες περιπτώσεις οι γονείς να ζητούν την βοήθεια της αστυνομίας χωρίς χρονοτριβή. Πέρα από νουθεσίες και ενδεδειγμένες ενέργειες με την βοήθεια ειδικών, οι γονείς πρέπει να απευθύνονται στη διεύθυνση του σχολείου και αν δεν επιλυθεί τόσο να ζητήσουν την συνδρομή της αστυνομίας, όπως και σε κάθε περίπτωση εξωσχολικής βίας».
Μάλιστα ανέφερε χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου μητέρα μαθητή της Γ Γυμνασίου σε σχολείο του Πύργου, ήρθε στο γραφείο του διότι ο γιος της δεχόταν επί καιρό λεκτική βίας από δύο συμμαθητές του καθώς και από εξωσχολικό ενήλικο αδελφό, του ενός. Κλήθηκαν οι γονείς των ανηλίκων και το θέμα επιλύθηκε.
Επιπλέον εφιστά την προσοχή των γονέων, καθώς στις περιπτώσεις που τα αδικήματα των ανηλίκων είναι πολύ σοβαρά (κακουργήματα) , είτε και λιγότερο (πλημμελήματα) έχουν και οι ίδιοι ποινική ευθύνη και σύμφωνα με τη νομοθεσία βρίσκονται αντιμέτωποι με αυστηρές ποινές.
Τέλος, με αφορμή το σοβαρό περιστατικό που έλαβε χώρα πέρυσι, στην Κρήτη εντός σχολείου με θύμα έναν 15χρονο και δράση έναν 16χρονο γνώστη πολεμικών τεχνών, ο οποίος σήμερα κατηγορείται για απόπειρα ανθρωποκτονίας, καθώς και μια περίπτωση με θύμα έναν 47χρονο που πέθανε από χτυπήματα, ο κ. Πατσούρης εφιστά την προσοχή στους ανήλικους που εκπαιδεύονται ή έχουν εκπαιδευτεί σε διάφορες μορφές τεχνών, να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και να αποφεύγουν να ασκήσουν σωματική βία.
Πολλές φορές τα χτυπήματα μπορεί να προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς ή ακόμη και να επιφέρουν το θάνατο.

Από τη μεσαιωνική Αγγλία και τους Αμερικανούς στρατιώτες έως την παγκόσμια καθιέρωση της Γιορτής της Μητέρας
Κάθε χρόνο, η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου είναι αφιερωμένη στη μητέρα. Σήμερα η γιορτή μοιάζει αυτονόητη: λουλούδια, δώρα, κάρτες και οικογενειακά τραπέζια. Πίσω, όμως, από τον καθιερωμένο πλέον εορτασμό κρύβεται μια ιστορία λιγότερο γνωστή. Μια διαδρομή που ξεκινά από τη μεσαιωνική Αγγλία, περνά από τις Ηνωμένες Πολιτείες των αρχών του 20ου αιώνα και φτάνει στην Ελλάδα μέσω της αμερικανικής επιρροής και της μετανάστευσης.
Όπως σημείωνε πριν από 31 χρόνια «ΤΟ ΒΗΜΑ», η συγκεκριμένη γιορτή «καμία δεν έχει σχέση με τις δικές μας παραδόσεις».
Στο φύλλο της 14ης Μαΐου 1995, η εφημερίδα επιχειρούσε μια ιστορική αναδρομή στις ρίζες του εορτασμού. Ο Μηνάς Αλ. Αλεξιάδης, αναπληρωτής καθηγητής Λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έγραφε για το πώς η Γιορτή της Μητέρας έφτασε στην Ελλάδα ως ένα «εισαγόμενο» έθιμο από τον αγγλοσαξονικό κόσμο:
«Μάνα είναι μόνο μία… αλλά η σημερινή προς τιμήν της γιορτή καμία δεν έχει σχέση με τις δικές μας παραδόσεις. Μας ήλθε από τη Βρετανία – μέσω Ηνωμένων Πολιτειών».
Η αφήγηση ξεκινούσε από την Αγγλία και το λεγόμενο Mothering Sunday, την τέταρτη Κυριακή της Σαρακοστής στην προτεσταντική Εκκλησία. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ημέρα αυτή συνδεόταν με την επιστροφή των παιδιών στο πατρικό σπίτι και τη συνάντηση της οικογένειας:
«Τα παιδιά κάθε ηλικίας που απουσίαζαν για διάφορους λόγους από τα σπίτια τους, προσέφεραν επιστρέφοντας δώρα στις μητέρες τους».
Όπως είχε παρατηρήσει ήδη ο Richard Symonds το 1644:
«Όταν όλα τα παιδιά και τα βαφτιστήρια συναντούσαν την κεφαλή και αρχηγό της οικογένειας, έκαναν γλέντι, το οποίο ονομαζόταν Mothering Day».
Το έθιμο είχε βαθιές ρίζες στη μεσαιωνική εκκλησιαστική παράδοση της Αγγλίας και συνδεόταν αρχικά περισσότερο με τη θρησκευτική λατρεία παρά με τη σύγχρονη έννοια της οικογενειακής γιορτής:
«Η καταγωγή των σχετικών εθίμων ανάγεται στην εποχή πριν από τη Μεταρρύθμιση. Τη μεσαία Κυριακή των Προτεσταντών oρισμένοι ευσεβείς ενορίτες πήγαιναν στη Μητέρα Εκκλησία της ενορίας ή στον καθεδρικό ναό της Μητρόπολης, για να κάνουν τις προσφορές τους.
»Δεν είναι όμως γνωστό πότε ακριβώς έγινε μια γιορτή για την ανθρώπινη μητρότητα. Ωστόσο, οι οικογενειακές συγκεντρώσεις και η “επιστροφή στη μητέρα” υπήρχαν ήδη από τα μέσα του 17ου αιώνα, όχι όμως και ως γιορτή της Μητέρας, όπως επισημαίνει (1986) και ο άγγλος λαογράφος Charles Kightly».
Αργότερα, μαθητευόμενοι και υπηρέτες λάμβαναν άδεια την Κυριακή της Σαρακοστής, για να επισκεφθούν τις μητέρες τους, μεταφέροντας μικρά δώρα, όπως λουλούδια και κέικ φρούτων.
Αν και το έθιμο της επίσκεψης των παιδιών στη μητέρα τους, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, δε χάθηκε ποτέ από την αγγλική πραγματικότητα, άρχισε σταδιακά να φθίνει, όπως και σε άλλες περιοχές.
Το έθιμο επέστρεψε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο «αφού τα παιδιά, που βρίσκονταν μακριά από τα σπίτια τους, έστελναν ή έφερναν προσωπικά ένα δώρο στη μητέρα τους και παράλληλα οργανώνονταν οικογενειακές τιμητικές συγκεντρώσεις».
Η εκ νέου άνθηση της παράδοσης συσχετίστηκε με την παρουσία αμερικανών στρατιωτών στην Αγγλία κατά τη διάρκεια του πολέμου:
«Και αυτό γιατί οι αμερικανοί στρατιώτες συνέχεαν την αγγλική γιορτή των Μητέρων (Mothering Sunday – με μεσαιωνική εκκλησιαστική πρακτική) με την αμερικανική Ημέρα της Μητέρας (Mother’s Day), η οποία πάντως δεν έχει καμιά θρησκευτική χροιά».
Από τη μεσαιωνική αγγλική παράδοση, η γιορτή πέρασε στον σύγχρονο αμερικανικό κόσμο, αποκτώντας πλέον τη μορφή με την οποία είναι γνωστή σήμερα:
«Η αμερικανική γιορτή έχει την αρχή της στα 1907. Τότε η Anna Jarvis, από τη Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών, που είχε χάσει πρόσφατα τη μητέρα της, συνέλαβε την ιδέα να τιμούνται όλες οι μητέρες μια συγκεκριμένη μέρα του χρόνου.
»Έτσι ξεκίνησε τη σχετική “καμπάνια” και όρισε να γίνεται λειτουργία σε κάποια από τις τοπικές εκκλησίες, στην επέτειο του θανάτου της μητέρας της. Όσοι θα παραβρίσκονταν εκεί, έπρεπε να “φορούν” και ένα άσπρο γαρίφαλο».
Η προσπάθειά της απέδωσε καρπούς λίγα χρόνια αργότερα:
«Το νέο έθιμο υιοθετήθηκε γρήγορα από τον πληθυσμό της Φιλαδέλφειας και ύστερα από μερικά χρόνια ένθερμης προπαγάνδας και συντονισμένης εργασίας, η Jarvis πέτυχε την αναγνώρισή του από το Κογκρέσο!
»Η επίσημη καθιέρωση έγινε στις ΗΠΑ τελικά το 1914 και έκτοτε η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου κάθε χρόνο είναι αφιερωμένη στη γιορτή της Μητέρας. Τα παιδιά, που έχουν στη ζωή τη μητέρα τους, “φορούν” την ημέρα αυτή προς τιμήν της κόκκινα γαρίφαλα, όσα την έχουν χάσει άσπρα.
»Το έθιμο διαδόθηκε κατόπιν στον Καναδά, στη Λατινική Αμερική και σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης».
Από τις Ηνωμένες Πολιτείες, η γιορτή πέρασε σταδιακά και στην Ελλάδα, κυρίως μέσω των μεταναστών:
«Αυτοί έστειλαν στις μητέρες τους και τις πρώτες σχετικές κάρτες. Όταν μάλιστα η γιορτή ρίζωσε και στη χώρα μας, το εμπορικό δαιμόνιο την εκμεταλλεύτηκε και εδώ δεόντως».
Σήμερα, η Ημέρα της Μητέρας εξακολουθεί να γιορτάζεται με τον ίδιο σχεδόν τρόπο: λουλούδια, δώρα και οικογενειακές συγκεντρώσεις. Πίσω όμως από τη σύγχρονη, παγκοσμιοποιημένη εικόνα της γιορτής παραμένει μια ιστορία που ξεκίνησε αιώνες πριν, μέσα από θρησκευτικά έθιμα, κοινωνικές συνήθειες και προσωπικές πρωτοβουλίες ανθρώπων που θέλησαν να τιμήσουν τη μητέρα ως σύμβολο φροντίδας και οικογενειακού δεσμού.
Και αυτό, ίσως, είναι το στοιχείο που διατηρήθηκε αναλλοίωτο μέσα στον χρόνο. Η ανάγκη να αφιερωθεί έστω μία ημέρα σε ένα πρόσωπο που, ανεξάρτητα από εποχές, σύνορα και παραδόσεις, παραμένει στο κέντρο της οικογενειακής ζωής, ισορροπώντας καθημερινά ανάμεσα στους πολλαπλούς ρόλους της μητέρας, της εργαζόμενης, της συζύγου, της φροντίστριας και της γυναίκας της σύγχρονης κοινωνία
Δε μας έφταναν τα προβλήματα που έχουμε ήδη, με το τεράστιο
κόστος παραγωγής, την εκτίναξη του πετρελαίου και των
λιπασμάτων, τις χαμηλές τιμές που μας δίνουν τα μονοπώλια, όπως
στην πατάτα, τους κίνδυνους από ασθένειες στην παραγωγή μας,
τώρα μας ζητάει η κυβέρνηση μέσω της ΑΑΔΕ «αχρεωστήτως
καταβληθέντα ποσά». Τα ραβασάκια είναι χιλιάδες, όχι μόνο στην
Ηλεία, αλλά και σε όλη τη χώρα. Την ώρα που άχνα δεν βγάζει η
κυβέρνηση για τα κονδύλια περίπου 1 δισεκατομμυρίου ευρώ, τα
οποία κλάπηκαν την τελευταία επταετία από τις ενισχύσεις μας για
να μοιραστούν σε "ημετέρους".
Καλούμαστε δηλαδή να επιστρέψουμε ποσά χωρίς να
γνωρίζουμε τον λόγο, ούτε από που προκύπτει η οφειλή.
Κάνουμε ξεκάθαρο ότι δεν ευθυνόμαστε σε καμία περίπτωση για το
«αλαλούμ» των πληρωμών, το καθεστώς που το διέπει χρόνια τώρα,
ούτε για τον τρόπο που το ίδιο το κράτος κάνει τελικά τις πληρωμές.
Εμείς είμαστε αυτοί που πάντα καλούμαστε να πληρώσουμε τα
σπασμένα. Μάλιστα, όχι μόνο μας ζητάνε πίσω χρήματα, αλλά μας
απειλούν και από πάνω, ότι όποιος κάνει ένσταση, θα υπάρξει
περεταίρω καθυστέρηση στις πληρωμές, μέχρι να ολοκληρωθεί ο
έλεγχος…
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση της ΝΔ στρέφει το πιο
αυταρχικό της πρόσωπο στους βιοπαλαιστές αγρότες, με
διώξεις απέναντι μας που δώσαμε επί δυο μήνες έναν ηρωικό
αγώνα για την επιβίωσή μας, κάνοντας δεκάδες κλήσεις σε
απολογία. Μας έστειλαν κλήσεις μέχρι και για αλληλεγγύη που
δείξαμε σε κινητοποίηση μαζί με δεκάδες φορείς με αίτημα να μην
κλείσει το Πρωτοδικείο Αμαλιάδας.
Είναι πολύ γελασμένοι όμως αν νομίζουν ότι θα μας
φοβίσουν ή θα κάμψουν το ηθικό μας.
Καλούμε την Κυβέρνηση να σταματήσει εδώ και τώρα αυτή την
απαράδεκτη διαδικασία με τα ραβασάκια, τους αγρότες να μην
επιστρέψουν ούτε ένα ευρώ. Και ταυτόχρονα την απόσυρση όλων των
κατηγοριών, να σταματήσει κάθε προσπάθεια ποινικοποίησης των
αγροτικών κινητοποιήσεων
Η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Ηλείας μαζί και τον
πανελλαδικό συντονισμό που γίνεται από την Πανελλαδική
Επιτροπή Μπλόκων και τώρα και το επόμενο διάστημα θα δώσει
όλες τις δυνάμεις της για την διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων
επιβίωσης που έχουμε και μαζικές αγωνιστικές κινητοποιήσεις για να
έχουμε κατακτήσεις και να σταματήσουμε την επίθεση στις τσέπες
μας. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος που η εμπειρία έχει δείξει ότι μπορεί
να φέρνει αποτελέσματα και σε αυτό τον δρόμο καλούμε τους συναδέλφους μας να ακολουθήσουν.ν αναζητάτε τον ιδανικό συνδυασμό απέραντης χρυσής αμμουδιάς, κοσμοπολίτικης αύρας και προσιτής πολυτέλειας, τότε ο δρόμος οδηγεί αναπόφευκτα στην Ηλεία. Η Κουρούτα, το επίνειο της Αμαλιάδας, έχει καταφέρει κάτι σπάνιο: να διατηρήσει τον τίτλο της «Μυκόνου της Πελοποννήσου» χωρίς να χάσει τον φιλόξενο, οικογενειακό και εν μέρει ανεπιτήδευτο χαρακτήρα της.
ο πρώτο πράγμα που αντικρίζει κανείς φτάνοντας στην Κουρούτα είναι το γαλάζιο. Μια ακτογραμμή που εκτείνεται σε 16 χιλιόμετρα, με ψιλή άμμο και κρυστάλλινα νερά που έχουν βραβευτεί επανειλημμένα με τη Γαλάζια Σημαία. Εδώ, ο χώρος δεν αποτελεί πρόβλημα. Είτε είστε λάτρεις των οργανωμένων beach bars με τα αναπαυτικά double beds και τη δυνατή μουσική, είτε αναζητάτε μια γωνιά για να στήσετε τη δική σας ομπρέλα, η Κουρούτα προσφέρει χώρο για όλους.

Η ζωή στην Κουρούτα περιστρέφεται γύρω από τον κεντρικό πεζόδρομο. Είναι το σημείο όπου η καρδιά της περιοχής χτυπά δυνατά.
Τα beach bars της περιοχής είναι το σήμα κατατεθέν. Από νωρίς το πρωί για iced latte μέχρι το ηλιοβασίλεμα με signature cocktails, η διασκέδαση εδώ είναι εγγυημένη.
Στην περιοχή θα βρείτε από παραδοσιακές ψαροταβέρνες με φρέσκο ψάρι από το Ιόνιο και τοπικά προϊόντα, μέχρι μοντέρνα εστιατόρια και street food επιλογές.
Και όταν ο ήλιος δύει –χαρίζοντας ένα από τα πιο εντυπωσιακά ηλιοβασιλέματα στην Ελλάδα, καθώς ο ηλιακός δίσκος «βουτά» στο Ιόνιο– η ένταση ανεβαίνει. Τα clubs της περιοχής φιλοξενούν συχνά τους καλοκαιρινούς μήνας γνωστούς DJs και καλλιτέχνες, κρατώντας το ρυθμό μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Η τουριστική ανάπτυξη της περιοχής τα τελευταία χρόνια είναι αλματώδης. Οι ταξιδιώτες μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε:
Σε βαθιά θρησκευτική κατάνυξη πραγματοποιήθηκε παρουσία χιλιάδων πιστών ο μεγαλοπρεπής Μητροπολιτικός Εσπερινός στην Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου στα Σπάτα.




Φωτιά ξέσπασε τα ξημερώματα του Σαββάτου σε στάβλο στο Λευκοχώρι Γαστούνης και προκάλεσε ζημιές πάνω απο 30.000 ευρώ.
Άγνωστοι δράστες παραβίασαν αποθήκη εγκατάστασης και αφαίρεσαν εξοπλισμό από αγροτικά μηχανήματα.Έκλεψαν και το φορτηγάκι του ιδιοκτήτη, το οποίο εντοπίστηκε αργότερα εγκαταλελειμμένο σε περιοχή μεταξύ Λευκοχωρίου και Γαστούνης.
Απο την φωτιά στον στάβλο καταστράφηκαν περίπου 1.000 μπάλες σανό, αρμεκτικά μηχανήματα και μέρος των εγκαταστάσεων, προκαλώντας μεγάλη οικονομική ζημιά.
Οι αρμόδιες αρχές διεξάγουν έρευνες .
Θρησκευτικό Δραμα υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητρόπολης Ηλείας Η Παράσταση που συγκίνησε Κοινό και Κριτικούς ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 25 ΜΑΪΟΥ ΣΤΟ...