Nησι (Μαληκι)
Nησί (Μαλήκι)/block-7
Νεα Ανδραβιδα Κυλληνης
Νέα Ανδραβίδα Κυλλήνης/block-1
Η αύξηση της ακετυλοχολίνης, σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου, είναι που παίζει σημαντικό ρόλο, σημειώνουν οι νευροεπιστήμονες.
Νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications ρίχνει φως στο ερώτημα: πώς κόβουμε τις κακές συνήθειες; Όλα οφείλονται σε μία χημική ουσία στον εγκέφαλο, απαντούν οι επιστήμονες.
Νευροεπιστήμονες στο Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Οκινάουα (OIST), διεξήγαγαν έρευνα σε ποντίκια και αποκάλυψαν πως εντόπισαν έναν βασικό μηχανισμό στον εγκέφαλο που τα βοηθά να προσαρμοστούν όταν οι συνθήκες αλλάζουν ξαφνικά. Τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να βελτιώσουν την κατανόηση, που έχουν οι άνθρωποι για τις συνθήκες που δυσκολεύουν την δυνατότητά τους να κόψουν μία κακιά συνήθεια, συμπεριλαμβανομένου του εθισμού, της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής (OCD) και της νόσου του Πάρκινσον.
«Οι μηχανισμοί του εγκεφάλου πίσω από την αλλαγή των συμπεριφορών παραμένουν ασαφείς, επειδή η προσαρμογή σε ένα δεδομένο σενάριο είναι νευρολογικά περίπλοκη. Απαιτεί διασύνδεση της δραστηριότητας σε πολλαπλές περιοχές του εγκεφάλου», εξήγησε ο συν-συγγραφέας της μελέτης, ο καθηγητής Jeffery Wickens, επικεφαλής της Μονάδας Έρευνας Νευροβιολογίας στο OIST.
«Προηγούμενη εργασία έχει δείξει ότι οι χολινεργικοί ενδιάμεσοι νευρώνες, τα εγκεφαλικά κύτταρα που απελευθερώνουν έναν νευροδιαβιβαστή, ο οποίος ονομάζεται ακετυλοχολίνη, εμπλέκονται στην ενεργοποίηση της ευελιξίας της συμπεριφοράς. Στη μελέτη αυτή καταφέραμε να χρησιμοποιήσουμε προηγμένες τεχνικές απεικόνισης για να δούμε την απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών σε πραγματικό χρόνο και να εμβαθύνουμε στους θεμελιώδεις μηχανισμούς πίσω από την ευελιξία της συμπεριφοράς».
Η ακετυλοχολίνη είναι ένας από τους κύριους νευροδιαβιβαστές του ανθρώπινου οργανισμού. Λειτουργεί ως «αγγελιοφόρος» στο νευρικό σύστημα και είναι απολύτως απαραίτητη για τη διατήρηση της μνήμης, της μάθησης και του ελέγχου των μυών.
Οι ερευνητές, για την μελέτη τους, εκπαίδευσαν ποντίκια να πλοηγούνται σε έναν εικονικό λαβύρινθο. Τα ποντίκια έμαθαν ποια διαδρομή θα οδηγούσε σε μια ανταμοιβή και σταδιακά ανέπτυξαν μια αξιόπιστη στρατηγική για την επίτευξή της. Στη συνέχεια, οι επιστήμονες άλλαξαν τους κανόνες.
Αφού άλλαξε η δίοδος της ανταμοιβής, τα ποντίκια απέτυχαν φυσικά να λάβουν την ανταμοιβή που περίμεναν. Στη συνέχεια οι ερευνητές παρακολούθησαν τη δραστηριότητα μέσα στον εγκέφαλο των ζώων καθώς αντιδρούσαν σε αυτό το αναπάντεχο για εκείνα αποτέλεσμα.
«Σε επίπεδο νευρώνων, παρατηρήσαμε μια σημαντική αύξηση στην απελευθέρωση ακετυλοχολίνης σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου. Την ίδια ώρα συμπεριφορικά, είδαμε περισσότερα ποντίκια να εμφανίζουν αυτό που είναι γνωστό ως συμπεριφορά “χαλαρής μετατόπισης”, αλλάζοντας τις επιλογές τους στον λαβύρινθο μετά από την αποτυχία ανταμοιβής», είπε ο δρ. Gideon Sarpong, επικεφαλής της μελέτης.
«Όσο μεγαλύτερη ήταν η αύξηση της ακετυλοχολίνης, τόσο πιο πιθανό ήταν τα ποντίκια να αλλάξουν τις μελλοντικές τους επιλογές. Τα αποτελέσματα της έρευνάς μας κατέδειξαν τη σημασία της ακετυλοχολίνης στην διακοπή της κακής συνήθειας και στη δυνατότητα λήψης νέων επιλογών» πρόσθεσε.
Για να ελέγξουν εάν η χημική αυτή ουσία ήταν πραγματικά υπεύθυνη για αυτήν την ευελιξία στη συμπεριφορά των υποκειμένων υπό μελέτη, η ομάδα των ερευνητών μείωσε την ικανότητα των ποντικιών να παράγουν τον νευροδιαβιβαστή. Το αποτέλεσμα ήταν σαφές. Τα ποντίκια έδειξαν πολύ λιγότερη συμπεριφορά απώλειας-μετατόπισης, καθιστώντας τα λιγότερο πιθανό να προσαρμόσουν τις αποφάσεις τους μετά από ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν ότι η ακετυλοχολίνη παίζει ουσιαστικό ρόλο στην υποβοήθηση της προσαρμογής του εγκεφάλου όταν αλλάζουν οι συνθήκες.
Ένα ενδιαφέρον σημείο, κατά τους ερευνητές είναι ότι δεν αντέδρασαν όλες οι ομάδες χολινεργικών ενδιάμεσων νευρώνων με τον ίδιο τρόπο. Ενώ οι περισσότεροι απελευθέρωσαν περισσότερη ακετυλοχολίνη, ορισμένες μικρές συστάδες κυττάρων έδειξαν ελάχιστη αλλαγή ή ακόμα και μείωση της δραστηριότητας.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό ενδέχεται να βοηθήσει στη διατήρηση πληροφοριών σχετικά με προηγούμενες επιτυχημένες συμπεριφορές. Ο δρ. Sarpong τόνισε πως «αυτό δείχνει ότι τα ποντίκια μπορεί να μην ξεχνούν απαραίτητα την προηγούμενη “οδό” της ανταμοιβής, αλλά να διατηρούν αυτές τις πληροφορίες σε περίπτωση που αλλάξουν ξανά οι συνθήκες».
Οι ερευνητές στη μελέτη τους τόνισαν ακόμα ότι η ευελιξία στη συμπεριφορά, περιλαμβάνει ένα πολύ μεγαλύτερο δίκτυο από έναν και μόνο νευροδιαβιβαστή ή τύπο εγκεφαλικού κυττάρου. Πολλαπλές περιοχές του εγκεφάλου και συστήματα χημικής σηματοδότησης συνεργάζονται για να βοηθήσουν ποντίκια και ανθρώπους να προσαρμοστούν σε μεταβαλλόμενες καταστάσεις. Ωστόσο, τα νέα ευρήματα παρέχουν ένα σημαντικό κομμάτι του παζλ, όπως σημειώνει ο καθηγητής Wickens, «καθώς η δραστηριότητα του σώματος, όπου συγκρατούνται αυτοί οι χολινεργικοί ενδιάμεσοι νευρώνες, είναι ένα κεντρικό συστατικό αυτού του συστήματος».
«Τα επίπεδα ακετυλοχολίνης συχνά μεταβάλλονται στις θεραπείες για νευροψυχιατρικές διαταραχές όπως η νόσος του Πάρκινσον ή η σχιζοφρένεια, επομένως η κατανόηση της λειτουργίας αυτού του νευροδιαβιβαστή είναι απαραίτητη για τη θεραπεία πολλών νευροψυχιατρικών διαταραχών», σημείωσε ο καθηγητής. Συμπλήρωσε ακόμα πως «ειδικότερα, με καταστάσεις όπως ο εθισμός και η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή βλέπουμε μια δυσκολία στην διακοπή των κακών συνηθειών και στην αλλαγή της συμπεριφοράς. Έτσι, η κατανόηση των μηχανισμών της ευελιξίας της συμπεριφοράς μπορεί μια μέρα να μας βοηθήσει να αναπτύξουμε καλύτερες θεραπείες» σημείωσε.
Με πληροφορίες του Science Daily
Η Ιερά Μητρόπολις Ηλείας, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και ο Δήμος Πύργου σας προσκαλούν με ιδιαίτερη τιμή στη θεατρική παράσταση «Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος – Φωνή εν τη ερήμω», την οποία συνδιοργανώνουν με την υποστήριξη της κας Ζαφειρίας Λαυρεντιάδου.
Η εμβληματική αυτή παράσταση θα παρουσιαστεί στο Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων» στον Πύργο, τη Δευτέρα 25 Μαΐου και ώρα 9:00 μ.μ.
Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.
Το έργο πραγματεύεται τη ζωή, τη δράση και το μαρτύριο της κορυφαίας βιβλικής μορφής του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, μέσα από μια καθηλωτική σκηνοθετική ματιά και δυνατές ερμηνείες που μεταφέρουν τον θεατή στην ιστορική εκείνη εποχή.
Το κείμενο έχει γράψει η Ευτυχία Αργυροπούλου και τη σκηνοθεσία έχει κάνει μαζί με τον Μενέλαο Β. Τζαβέλλα.
Στους ρόλους του Άγιου Ιωάννη Προδρόμου ο Σταύρος Βάλκος και του Ηρώδη Αντύπα ο Χρήστος Κάλλου. Παίζουν επίσης οι ηθοποιοί, Γωγώ Φάκου Θεοδωράκη, Ιωάννα Μαρμάρου, Σπύρος Σουρβίνος και Ευτυχία Αργυροπούλου.
Ακούγεται περίεργο, αλλά αρκετοί χρησιμοποιούν εδώ και χρόνια μια μικρή μπάλα από αλουμινόχαρτο μέσα στο πλυντήριο ή στο στεγνωτήριο για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο: τον στατικό ηλεκτρισμό που κάνουν τα ρούχα μετά το πλύσιμο.
Το φαινόμενο είναι πιο έντονο σε συνθετικά υφάσματα, αθλητικά ρούχα ή λεπτές μπλούζες που βγαίνουν από το πλυντήριο «κολλημένες» μεταξύ τους ή γεμάτες μικρά ηλεκτρικά φορτία. Εκεί ακριβώς βοηθά το αλουμινόχαρτο.
Η λογική πίσω από αυτό το trick είναι απλή.
Το αλουμινόχαρτο λειτουργεί σαν αγώγιμο υλικό που βοηθά στη μείωση της συσσώρευσης στατικού ηλεκτρισμού μέσα στον κάδο.
Όσο τα ρούχα κινούνται κατά τη διάρκεια του πλυσίματος ή του στεγνώματος, η μεταλλική επιφάνεια της μπάλας συμβάλλει στο να περιορίζεται η ηλεκτρική φόρτιση που δημιουργείται από την τριβή των υφασμάτων.
Για να λειτουργήσει σωστά, η μπάλα πρέπει να είναι σχετικά σφιχτή και λεία, περίπου στο μέγεθος που έχει ένα μπαλάκι του τένις. Αν χαλαρώσει ή αρχίσει να διαλύεται, χρειάζεται αντικατάσταση.
Αρκετοί το προτιμούν και επειδή μειώνει την ανάγκη για μαλακτικά ή αντιστατικά προϊόντα, ειδικά σε ρούχα που πλένονται πολύ συχνά.
Δεν αντικαθιστά φυσικά το απορρυπαντικό ούτε αλλάζει την ποιότητα του πλυσίματος, αλλά λειτουργεί σαν μικρό βοηθητικό trick στην καθημερινότητα.
Οι ειδικοί πάντως προτείνουν να αποφεύγεται η χρήση πολύ λεπτού ή φθαρμένου αλουμινόχαρτου που μπορεί να ανοίξει μέσα στον κάδο. Επίσης, καλό είναι να μη χρησιμοποιείται σε υπερβολικά μεγάλες μπάλες που μπορεί να χτυπούν έντονα το τύμπανο του πλυντηρίου.
Δεν αλλάζει μαγικά το πλύσιμο, αλλά είναι από εκείνες τις μικρές λεπτομέρειες που τελικά βοηθούν περισσότερο απ’ όσο φαίνεται.

Δουλεύουμε έξι και επτά ημέρες την εβδομάδα, αμειβόμαστε με τους χειρότερους όρους της ηπείρου και ετοιμαζόμαστε να πληρώσουμε ξανά το μάρμαρο της γεωπολιτικής κρίσης
Η αγορά εργασίας στην Ευρωζώνη βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη καμπή. Οι γεωπολιτικές αναταράξεις στη Μέση Ανατολή και το νέο ενεργειακό σοκ δεν αναμένεται, προς το παρόν, να πυροδοτήσουν ένα μαζικό κύμα απολύσεων.
Ωστόσο, το τίμημα για τους εργαζομένους θα είναι βαρύ και θα πληρωθεί, για άλλη μια φορά, μέσω της ραγδαίας συρρίκνωσης της αγοραστικής τους δύναμης.
Την ίδια ώρα, η Ελλάδα αναδεικνύεται στον απόλυτο «ασθενή» της ηπείρου, καταγράφοντας ένα δυστοπικό εργασιακό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από εξοντωτικά ωράρια, χαμηλές αποδοχές και τεράστιο αναξιοποίητο δυναμικό.
Σύμφωνα με αναλύσεις της Oxford Economics, η ευρωπαϊκή απάντηση στην κρίση συνοψίζεται σε μια στρατηγική «παγώματος». Οι επιχειρήσεις, αντιμέτωπες με τη μειωμένη ζήτηση και την αβεβαιότητα, εγκαταλείπουν τη δυναμική των νέων προσλήψεων. Ταυτόχρονα, αποφεύγουν τις μαζικές απολύσεις —μια διαδικασία δαπανηρή σε χρόνο και χρήμα— προτιμώντας να μειώσουν τις ώρες εργασίας.
Ωστόσο, η πραγματική προσαρμογή θα γίνει στους μισθούς. Όπως συνέβη και στην ενεργειακή κρίση του 2022, οι επιχειρήσεις με ήδη συμπιεσμένα περιθώρια κέρδους θα μετακυλήσουν το κόστος στις τιμές, αφήνοντας τις αμοιβές καθηλωμένες.
Η Ελλάδα καταγράφει θλιβερές επιδόσεις, συνδυάζοντας το χειρότερο επίπεδο ποιότητας αποδοχών με τα πιο εξοντωτικά ωράρια στην Ευρώπη
Αυτή η συνταγή («τα κέρδη δικά μας, οι μισθολογικές απώλειες δικές σας») θεωρείται από τους οικονομολόγους ως το «μη χείρον βέλτιστον», καθώς οι απολύσεις θα προκαλούσαν πολύ μεγαλύτερο κραδασμό στην καταναλωτική εμπιστοσύνη.
Παρόλα αυτά, κλάδοι όπως η αυτοκινητοβιομηχανία, το λιανεμπόριο και η εστίαση παραμένουν εξαιρετικά ευάλωτοι, και σε περίπτωση που τα Στενά του Ορμούζ παραμείνουν κλειστά για ένα εξάμηνο, η ανεργία στην Ευρώπη (που σήμερα βρίσκεται στο ιστορικό χαμηλό του 6,2%-6,3%) θα μπορούσε να σκαρφαλώσει κοντά στο 7%.
Μέσα σε αυτό το ασταθές ευρωπαϊκό περιβάλλον, η ελληνική αγορά εργασίας παρουσιάζει μια εικόνα έντονων αντιφάσεων. Σύμφωνα με την Oxford Economics, η Ελλάδα διαθέτει, μετά την Ισπανία, το μεγαλύτερο αναξιοποίητο εργατικό δυναμικό (labour slack) στην Ευρωζώνη. Αυτή η δεξαμενή δεν περιλαμβάνει μόνο τους επίσημα ανέργους, αλλά και τους υποαπασχολούμενους ή όσους έχουν απογοητευτεί και έπαψαν να αναζητούν εργασία.
Η χώρα μας βιώνει ένα ιδιότυπο παράδοξο: καταγράφει υψηλότερη ανεργία (κυρίως μακροχρόνια) από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης (μόλις 71% έναντι 76,1% στην ΕΕ), χαμηλούς μισθούς και, ταυτόχρονα, υψηλότερο πληθωρισμό.

Η ακτινογραφία μιας αγοράς εργασίας που συνθλίβει τους εργαζομένους
Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι, θεωρητικά, η ανεργία μπορεί να μειωθεί περαιτέρω χωρίς να προκληθούν μισθολογικές και πληθωριστικές πιέσεις, καθώς η αγορά παραμένει «χαλαρή».
Όμως, τα δομικά προβλήματα είναι συντριπτικά: η απασχόληση των γυναικών είναι η δεύτερη χαμηλότερη στην Ευρωζώνη (μετά την Ιταλία) και η δημογραφική κατάρρευση απειλεί να αφαιρέσει μισό εκατομμύριο άτομα από τον πληθυσμό σε ηλικία εργασίας μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Αν οι μακροοικονομικοί δείκτες προκαλούν προβληματισμό, η καθημερινή πραγματικότητα των Ελλήνων εργαζομένων είναι απλώς αποκαρδιωτική. Η 8η πανευρωπαϊκή έρευνα EWCS 2024 του Eurofound, που διεξήχθη σε 35 χώρες, αποκαλύπτει τη σκληρή αλήθεια για την ποιότητα της εργασίας στην Ελλάδα.
Ο δείκτης της ποιότητας αποδοχών (που μετρά το ύψος, την προβλεψιμότητα και τη δικαιοσύνη του μισθού) κατατάσσει την Ελλάδα στην απόλυτη τελευταία θέση, με σκορ μόλις 52/100, αρκετά κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ (58) και πίσω ακόμη και από χώρες των Βαλκανίων όπως η Βουλγαρία, η Αλβανία και η Σερβία. Η ανασφάλεια χτυπάει «κόκκινο», καθώς πάνω από 1 στους 4 Έλληνες εργαζομένους δεν γνωρίζει τι θα εισπράξει το επόμενο τρίμηνο.
Η φτώχεια συνοδεύεται από εξοντωτικούς ρυθμούς. Στον δείκτη ποιότητας χρόνου εργασίας, η Ελλάδα σκοράρει 70 (έναντι 75 στην ΕΕ), ξεπερνώντας μόνο ορισμένες χώρες εκτός Ένωσης (όπως το Κόσοβο και η Βοσνία). Μόνο το 39% των Ελλήνων απολαμβάνει το τυπικό πενθήμερο 35-40 ωρών (έναντι 51% στην ΕΕ). Αντίθετα, η Ελλάδα κατέχει τη θλιβερή πρωτιά στην υπερεργασία: το 38% των εργαζομένων δουλεύει έξι ή επτά ημέρες την εβδομάδα, ενώ ένα συντριπτικό 33% εργάζεται 48 και πλέον ώρες εβδομαδιαίως, όταν ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι μόλις 11%.
Η κατάσταση επιδεινώνεται από την τεράστια ένταση της εργασίας. Σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι στη χώρα (48%) δηλώνουν ότι δουλεύουν σε πολύ υψηλούς ρυθμούς για περισσότερο από τα 3/4 του ωραρίου τους. Συνδυάζοντας αυτή την εντατικοποίηση με τις εξαιρετικά περιορισμένες ευκαιρίες για αυτονομία και ανάπτυξη δεξιοτήτων (η Ελλάδα βρίσκεται στην τρίτη θέση από το τέλος, μαζί με την Ιταλία), διαμορφώνεται το προφίλ μιας αγοράς που απλώς «καίει» το ανθρώπινο δυναμικό της.
Συνολικά, η εικόνα που αναδύεται είναι ζοφερή. Οι Έλληνες εργαζόμενοι καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα νέο κύμα συρρίκνωσης των πραγματικών τους εισοδημάτων λόγω της ευρωπαϊκής γεωπολιτικής συγκυρίας, όντας ήδη εγκλωβισμένοι σε ένα εργασιακό μοντέλο χαμηλών προσδοκιών, ακραίας πίεσης και βαθιάς εργασιακής ανασφάλειας. Με την Τεχνητή Νοημοσύνη να παραμένει ο μεγάλος «άγνωστος Χ» που ίσως καταργήσει θέσεις ρουτίνας στο άμεσο μέλλον, το ελληνικό και ευρωπαϊκό εργασιακό τοπίο εισέρχεται σε μια φάση παρατεταμένης δοκιμασίας.
Άγχος και κατάθλιψη εκτοξεύονται παγκοσμίως – Οι νέοι 15 έως 19 ετών στο επίκεντρο της κρίσης μετά την πανδημία του Covid και τα lockdown
Σχεδόν 1,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ζούσαν με κάποια ψυχική διαταραχή το 2023, σύμφωνα με νέα μεγάλη διεθνή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό The Lancet, επιβεβαιώνοντας ότι η ψυχική υγεία εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα περιστατικά ψυχικών διαταραχών έχουν αυξηθεί κατά 95,5% σε σύγκριση με το 1990, με το άγχος και την κατάθλιψη να καταγράφουν τη μεγαλύτερη άνοδο και να αποτελούν πλέον τις συχνότερες ψυχικές παθήσεις διεθνώς.
Η μελέτη ανέλυσε δεδομένα από 204 χώρες και περιοχές και κατέγραψε σημαντικές διαφοροποιήσεις ανάλογα με:
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι ο κόσμος εισέρχεται σε «ακόμη πιο ανησυχητική φάση επιδείνωσης της παγκόσμιας επιβάρυνσης από ψυχικές διαταραχές».
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας:
Αυξητική τάση καταγράφηκε και σε άλλες διαταραχές, όπως:
Παρότι οι λιγότερο συχνές διαταραχές ήταν η ανορεξία, η βουλιμία και η σχιζοφρένεια, οι αριθμοί παραμένουν ιδιαίτερα υψηλοί:
Οι περισσότερες ψυχικές διαταραχές εμφανίζονται συχνότερα στις γυναίκες, ωστόσο ο αυτισμός, η ΔΕΠΥ, οι διαταραχές συμπεριφοράς και ορισμένες διαταραχές προσωπικότητας είναι πιο συχνές στους άνδρες.
Η μελέτη φωτίζει επίσης τον ρόλο της πανδημίας Covid-19 στην επιδείνωση της ψυχικής υγείας.
Πριν ακόμη από την πανδημία, τα ποσοστά άγχους και κατάθλιψης αυξάνονταν σταθερά. Ωστόσο, η υγειονομική κρίση επιτάχυνε δραματικά την επιβάρυνση:
η κατάθλιψη αυξήθηκε και δεν επέστρεψε ποτέ στα προ πανδημίας επίπεδα,
ενώ το άγχος κορυφώθηκε και παρέμεινε σε υψηλά επίπεδα έως και το 2023.
Οι ειδικοί αποδίδουν την επιδείνωση σε έναν συνδυασμό παραγόντων:
Ένα από τα πιο ανησυχητικά ευρήματα της μελέτης αφορά τους νέους.
Για πρώτη φορά στην ιστορία της έρευνας Global Burden of Disease, η μεγαλύτερη επιβάρυνση εντοπίζεται πλέον στην ηλικιακή ομάδα 15-19 ετών και όχι στη μέση ηλικία.
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η εφηβεία αποτελεί κρίσιμη περίοδο για την ανάπτυξη του εγκεφάλου, των κοινωνικών δεξιοτήτων και της προσωπικότητας και ότι η διακοπή αυτής της διαδικασίας μπορεί να έχει μακροχρόνιες συνέπειες.
Την ίδια ώρα, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η μείωση του στίγματος γύρω από την ψυχική υγεία έχει οδηγήσει περισσότερους ανθρώπους στο να αναζητούν βοήθεια και να μιλούν ανοιχτά για τα προβλήματά τους.
Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι η ραγδαία αύξηση των περιστατικών δεν συνοδεύτηκε από αντίστοιχη ενίσχυση των υπηρεσιών ψυχικής υγείας.
«Η ανταπόκριση στις ανάγκες ψυχικής υγείας του παγκόσμιου πληθυσμού, ιδιαίτερα των πιο ευάλωτων, αποτελεί υποχρέωση και όχι επιλογή», σημειώνουν χαρακτηριστικά.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι η αντιμετώπιση της κρίσης απαιτεί:
Ο Δήμος Ανδραβίδας Κυλλήνης, μέσω της Διεύθυνσης Κοινωνικής Προστασίας και του Τμήματος Αθλητισμού, ανακοινώνει με χαρά τη δημιουργία και έ...